اثر ال-کارنیتین خوراکی بر سطح سرمی آلبومین و فاکتورهای التهابی در بیماران دیالیز صفاقی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیماریهای داخلی، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیوی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دستیار، گروه بیماریهای داخلی، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 پزشک عمومی، پژوهشگر، مرکز پژوهشهای دانشجویان، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دستیار، گروه بیماریهای داخلی، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 پرستار، مرکز دیالیز صفاقی، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیوی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 استادیار، گروه بیماریهای داخلی، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیوی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
7 استادیار، گروه بیماریهای داخلی، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیوی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
8 استادیار، گروه بیماریهای داخلی، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیوی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
9 پزشک عمومی، پژوهشگر، مرکز پژوهشهای دانشجویان، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
10 پزشک عمومی، پژوهشگر، مرکز پژوهشهای دانشجویان، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: سوءتغذیه یک عارضهی شایع در بیماران تحت دیالیز مداوم است که با فرایندهای التهابی سیستمیک نیز در ارتباط است. کاهش آلبومین، متعاقب سوءتغذیه، یک عامل خطر مستقل برای بیماریهای قلبی-عروقی در بیماران دیالیزی است. هدف مطالعهی حاضر بررسی تأثیر ال-کارنیتین خوراکی بر سطح سرمی آلبومین و فاکتورهای التهابی مانند پروتئین واکنشی C (C-reactive protein یا CRP) و هموسیستئین در بیماران تحت دیالیز صفاقی بود.روشها: تاین کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده با پلاسبو و دو سو کور بر روی 48 بیمار تحت دیالیز صفاقی در مرکز دیالیز صفاقی شهر اصفهان طی سالهای 1387 تا 1388 انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه کارنیتین و دارونما تقسیم شدند و به مدت 9 ماه کارنیتین خوراکی (قرص 250 میلیگرم، 3 عدد روزانه) یا دارونما دریافت کردند. سطح آلبومین سرم هر سه ماه و CRP و هموسیستئین در شروع و انتهای مطالعه اندازهگیری و بین دو گروه مقایسه شد.یافتهها: سطح آلبومین در گروه کارنیتین از 51/0 ± 30/3 به 53/0 ± 7/3 میلیگرم در دسیلیتر افزایش داشت که نسبت به گروه دارونما به طور معنیداری متفاوت بود (044/0 = P). CRP در گروه کارنیتین از 49/2 ± 35/2 به 80/4 ± 37/3 میلیگرم در لیتر افزایش داشت که معنیدار نبود (304/0 = P)، در حالی که در گروه دارونما CRP از 28/1 ± 37/1 به طور معنیداری به 68/2 ± 44/2 میلیگرم در لیتر افزایش داشت (039/0 = P). در مقابل، هموسیستئین در گروه کارنیتین از 08/8 ± 40/21 به 85/6 ± 70/25 میکرگرم در لیتر به طور معنیداری افزایش داشت (019/0 = P)، در حالی که افزایش هموسیستئین در گروه دارونما از نظر آماری معنیدار نبود (159/0 = P). در گروه کارنیتین یک بیمار با سابقهی هایپرتانسیون دچار تشدید فشار خون شد که با افزایش دوز داروهای ضدهایپرتانسیون بهبود یافت.نتیجهگیری: در بیماران تحت دیالیز صفاقی تجویز ال-کارنیتین خوراکی اثر مثبت بر سطح آلبومین سرم دارد و از افزایش CRP جلوگیری میکند، در عین حال اثر مثبتی بر هموسیستئین ندارد. با توجه به گزارشات اثرات مثبت ال-کارنیتین بر آنمی و پروفایل لیپید در بیماران دیالیزی، تجویز روتین آن برای این بیماران توصیه میشود.
