تأثیر غلظتهای مختلف بنزیل آدنین، محیط کشت، منابع کربوهیدرات و مواد نیمه جامدکننده محیط کشت بر افزونش شاخساره در زیتون رقم دزفول
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی
2 دانشجوی سابق
3 عضو هیئت علمی
doi
چکیده
زیتون یکی از درختان مهم میوه در ایران است و سطح زیر کشت آن در 15 سال گذشته حدود 30 برابر شده است. رقم دزفول، یکی از ارقام تجاری زیتون است که در مناطق جنوبی ایران سازگاری خوبی نشان داده و برای روغن گیری و کنسرو سازی مناسب است. ازدیاد رویشی این رقم به دلیل سخت ریشهزا بودن با استفاده از قلمه دشوار و تکثیر انبوه آنرا برای کشت در سطح تجاری مشکل نموده است. ریزازدیادی از تکنیکهای جدید و قابل اعتماد در سطح جهان است و برای تکثیر رویشی گیاهان در سطح انبوه کاربرد دارد. این پژوهش به منظور مطالعه تاثیر غلظتهای مختلف BA، محیط کشت، منبع کربوهیدرات و مواد نیمه جامدکننده محیط کشت بر تکثیر شاخساره زیتون رقم دزفول انجام شد. نوک شاخساره و قطعههای ساقه شاخههای رشد فصل جاری درختان بالغ به عنوان ریزنمونه استفاده شد. براساس نتایج بدستآمده از آزمایشها، محیط کشت گیاهان چوبی(WPM) دارای دو میلی گرم در لیتر BA و 005/0 میلی گرم در لیتر IBA برای افزونش شاخساره، بهینه تشخیص داده شد. محیط کشت گیاهان چوبی برای تولید درونشیشهای شاخساره بهطور معنیدار نسبت به محیط کشتهای MS یا MS با نصف غلظت عناصر ماکرو برتری داشت. ساکارز به مقدار30 گرم در لیتر مناسبترین منبع کربوهیدرات برای کشت درونشیشهای زیتون رقم دزفول بود که از نظر شاخصهای طول شاخساره، وزن تر شاخساره و تعداد شاخساره در ریزنمونه بهطور معنیدار بهتر از گلوکز و فروکتوز بود. مناسبترین ماده نیمه جامد کننده محیط کشت فیتاژل به میزان 4/2 گرم در لیتر بود.