ارتباط بین سطح لاکتات سرمی و عوارض ناشی از عمل جراحی پیوند عروق کرونر در بیماران قلبی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جراحی قلب، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 متخصص قلب و عروق، مرکز تحقیقات دل آسا، اصفهان، ایران
3 کارشناس ارشد بیوشیمی، مرکز تحقیقات قلب و عروق، پژوهشکدهی قلب و عروق اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 متخصص قلب و عروق، مرکز تحقیقات دل آسا، اصفهان، ایران
6 دانشیار، گروه جراحی قلب، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
7 متخصص بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
8 کارشناس پرستاری، مرکز تحقیقات دل آسا، اصفهان، ایران
9 پزشک عمومی، مرکز تحقیقات قلب و عروق، پژوهشکدهی قلب و عروق اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: هدف از انجام این مطالعه بررسی اثرات کلینیکی افزایش اسید لاکتیک سرمی طی انجام عمل جراحی قلب باز به همراه تعویض رگهای قلبی(CABG)Coronary Artery Bypass Graft بر روی میزان عوارض و مرگ و میر بعد از عمل جراحی قلب بود.روشها: در این مطالعهی آیندهنگر 92 نفر بیمار تحت عمل جراحی قلب باز قرار گرفتند. دادههای دموگرافیک، میزان لاکتات، PH، کراتنین 48 ساعت بعد از عمل جراحی (بر حسب میلیگرم در صد)، کسر جهشی بطن چپ بیماران، داروهای تحریک کنندهی فعالیت قلبی (Inotropic Drugs) و نیز مدت زمان استفاده از این داروها و همچنین مدت زمان بستری بودن در واحد مراقبتهای ویژه (Intensive Care Unit یا ICU) و موارد مرگ جمعآوری شدند.یافتهها: میزان مرگ و میر به طور کلی 3/3 درصد، میانگین طول مدت زمان بستری شدن در بیمارستان 8/8 روز و طول مدت بستری در واحد مراقبت های ویژه 27/47 ساعت بود. در 6/82 درصد از بیماران افزایش اسید لاکتیک مشاهده شد. در حالی که در 4/17 درصد باقیمانده مقادیر لاکتات سرمی طی مدت اقامت در ICU پایین بود.نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که سطح لاکتات سرمی با مدت زمان اقامت بیمار در ICU و همچنین مدت زمان بستری در بیمارستان ارتباط داشته به طوری که میتواند به عنوان عامل مشخص کنندهی پیشآگهی و شدت عوارض و وخامت حال بیمار مورد استفاده قرار گیرد.
