فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هپاتیت‌های حاد ویروسی که توسط 5 ویروس شناخته شده ایجاد می‌گردند عبارت از هپاتیت A (HAV)، B (HBV)، C (HCV)، D (HDV) و E (HEV) هستند. هپاتیت A و E هپاتیت عفونی نیز نامیده می‌شوند که از طریق مدفوعی و دهانی منتشر و در شرایط زندگی غیر بهداشتی ایجاد می‌شوند و کاملاً مسری هستند و می‌توانند به صورت همه‌گیر و یا تک‌گیر ایجاد گردند. خود محدود شونده هستند و به فرم مزمن تبدیل نمی‌شوند. هپاتیت B، C و D هپاتیت سرمی نامیده می‌شوند و سرایت آن از طریق غیر گوارشی است و با شیوع کمتر از طریق ارتباط جنسی می‌باشد. زیاد مسری نیست و به صورت انفرادی افراد را درگیر می‌کند و به ندرت به صورت همه‌گیر بروز می‌نماید. در بالغین، هپاتیت حاد B 10 درصد مزمن و هپاتیت حاد C تا حدود 80 درصد مزمن می‌گردد.نکات برجسته در مورد هپاتیت B1)   طیف علایم بالینی در هپاتیت حاد و مزمن B از فرم بی‌علامت تا هپاتیت برق‌آسا، سیروز و هپاتوسلولارکارسینوما متغیر است.2)   حدود 70 درصد هپاتیت حاد به صورت هپاتیت بی‌علامت یا علایم مختصر بالینی و تنها 30 درصد بیماران به صورت یک زردی واضح تظاهر می‌یابند.3)  عوارض هپاتیت مزمن B از یک حامل غیرفعال (Inactive carrier) تا پیدایش سیروز، نارسایی کبدی، هپاتوسلولار کارسینوما، عوارض خارج کبدی و مرگ می‌تواند گسترش یابد.4)  درمان هپاتیت حاد B علامتی و در جهت تسکین علایم بالینی است، اما در صورت هپاتیت شدید (5/1 < INR) و یا سیر بدخیم از قبل ادامه‌ی علایم و بیلی‌روبین بالاتر از ml/dl 10 که بیش از 4 هفته از شروع علایم به طول انجامد، درمان با داروهای نوکلئوزید و یا نوکلئوتیدی پیشنهاد می‌گردد.5)  درمان هپاتیت مزمن B در صورت اندیکاسیون با اینترفرون α2b و یا (Pegasys) Peg IFNα2a و یا استفاده از داروهای نوکلئوتیدی– نوکلئوزیدی شامل لامیودین، آدفویر، انتکاویر، تتوفویر و تلبوودین صورت می‌پذیرد.نکات برجسته در مورد هپاتیت C 1)     به دو صورت هپاتیت حاد و مزمن تظاهر می‌یابد. هپاتیت حاد اغلب بی‌علامت می‌باشد و در صورت علایم بالینی در عرض چند هفته تخفیف می‌یابد. هپاتیت حاد به ندرت نارسایی کبدی می‌دهد.2)     ریسک هپاتیت مزمن بعد از مرحله‌ی حاد بسیار بالا است. در 80 تا 100 درصد، بیمار HCV RNA مثبت و در 60 تا 80 درصد آنزیم‌های کبدی بالا باقی می‌مانند.3)     غالب بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن C بی‌علامت هستند و یا مختصر علایم غیر اختصاصی دارند.4)     عوارض آن می‌تواند از یک هپاتیت مزمن تا سیروز، هپاتوسلولارکارسینوما، نارسایی کبدی و مرگ متغیر باشد.5)     درمان انتخابی در صورت اندیکاسیون (Ribavirin + IFNα2α (Pegasys به مدت 24 تا 48 هفته بسته به ژنوتیپ ویروس به ترتیب (2 و 3) و (1 و 4) می‌باشد.در فیلم حاضر که در دو قسمت تهیه شده است؛ در قسمت اول اعمال کبد، معرفی از هپاتیت‌های ویروسی، علایم آن‌ها به همراه پیش‌گیری، راه‌های انتقال آن و با گزارشی از بیماران مبتلا به هپاتیت به تصویر در آمده است. در قسمت دوم عوارض هپاتیت‌ها، معاینه‌ی فیزیکی بر سر بالین بیماران، اندیکاسیون‌های بستری و درمان آن‌ها به طور اختصار شرح داده شده است.