سکتهی قلبی و افسردگی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانپزشکی، انیسیتو روانپزشکی تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه قلب و عروق، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: علایم افسردگی در بیماران پس از بروز سکتهی قلبی (MI با Myocardial Infarction) بسیار شایع است و میتواند اثرات منفی بر پیشآگهی بیماری داشته باشد. افسردگی در 35 تا 50 درصد موارد بیماران مبتلا به MI گزارش شده است. افسردگی به عنوان یک عامل خطرساز مستقل برای بروز MI، مرگ و میر و عوارض بعدی پس از MI و کاهش کیفیت زندگی در مبتلایان به MI شناخته میشود. ارتباط بین افسردگی و MI یک ارتباط دو طرفه است. مکانیسمهای واسطهای مطرح در ایجاد رابطهی بین افسردگی پس از MI و افزایش خطر مرگ و میر شامل مکانیسمهای رفتاری و مکانیسمهای زیستشناختی هستند. وجود آریتمی، تغییر در تعادل حیاتی، التهاب، مکانیسمهای عصبی-هورمونی و لخته پذیری از جمله مکانیسمهای زیستشناختی هستند. ممکن است که ترکیبی از این دو دسته مکانیسم موجب افزایش خطر مرگ و میر در این بیماران شود.مطالعات همهگیر شناسی رابطهی بین افسردگی و افزایش خطر ابتلای بعدی به بیماری قلبی عروقی، MI و مرگ قلبی را نشان داده است. تأثیر منفی افسردگی بر پیشآگهی بیماری قلبی با درمان صحیح قابل پیشگیری است. روشهای درمانی متعددی برای درمان افسردگی پس از MI به کار گرفته شده است که شامل بازتوانی قلبی، حمایت اجتماعی، درمان شناختی- رفتاری و داروهای ضد افسردگی میشود. توصیه میشود در درمان دارویی افسردگی پس از MI از داروهای سه حلقوی به دلیل اثرات نامطلوب آنها اجتناب شود. در صورتی که داروهای ضد افسردگی SSRI با فاصلهی کمی پس از MI شروع شود، عوارض جانبی مهمی نخواهند داشت.