مقایسهی فراوانی نسبی ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) با استفاده از روش ایمنوهیستوشیمیایی (IHC) در بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم و هیپرپلازی خوشخیم پروستات
نویسندگان
1 دانشیار، گروه پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 متخصص ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 متخصص پاتولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 کارشناس ارشد، گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: آدنوکارسینوم پروستات شایعترین سرطان در مردان و دومین علت مرگ ناشی از سرطان است. به تازگی عوامل خطرساز متعددی مانند وجود HPV (Human papillomavirus) در بافت پروستات در همراهی با هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH یا Benign Prostatic Hyperplasia) و آدنوکارسینوم مورد توجه قرار گرفته است. هدف ما مقایسهی مثبت شدن HPV در بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم و هیپرپلازی خوشخیم پروستات بود.روشها: 120 بیمار که 90 مورد مبتلا به هیپرپلازی خوشخیم و 30 مورد مبتلا به آدنوکارسینوم پروستات بودند، از نظر وجود HPV با استفاده از روش IHC مورد بررسی قرار گرفتند.یافتهها: از 120 مورد تنها 4 مورد HPV یافت شد که 3 مورد در بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم و یک مورد در بیماران مبتلا به BPH بود. میانگین سنی بیماران در گروه HPV مثبت 75/61 سال و منفی 51/68 سال بود که این رابطه معنیدار نبود میانگین سنی بیماران 68 سال بود. با 048/0 = P بین وجود HPV و بروز سرطان رابطهی معنیدار وجود داشت. عامل خطرساز (OR) برای این که در بیوپسی بعدی پروستات BPH باشد 069/3 و برای آدنوکارسینوم 31/0 بود.نتیجهگیری: با توجه به مثبت شدن حدود 3/3 درصد بیماران با HPV و با توجه به نتایج قبلی به نظر میرسد که عفونت HPV در سیستم تناسلی، یک یافتهی اتفاقی نیست و پروستات به عنوان یک مخزن عفونت عمل میکند و آلودگی با این ویروس میتواند یک عامل خطر برای هیپرپلازی و حتی تبدیل به بدخیمی در سلولهای مخاطی سیستم تناسلی شود. توصیه میشود در هر بیمار با بیوپسی پروستات از نظر HPV بررسی شود تا با درمان و پیشگیری از انتشار بیشتر بیماری شاید از عوارض بعدی بکاهیم.