بررسی مقایسهای برخی جنبههای بالینی و درمانی کیستهای هیداتید ریهی پاره شده و بدون پارگی در بیماران بالای 15 سال
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جراحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه جراحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: تظاهرات بالینی و عوارض پیش و پس از عمل در کیستهای هیداتید ریه بستگی به پارگی و یا عدم پارگی کیست دارد. هدف از این مطالعه، تعیین برخی ویژگیهای بالینی و درمانی کیستهای هیداتید ریهی دچار پارگی و بدون پارگی بود.روشها: این مطالعهی توصیفی بر روی 102 بیمار بالای 15 سال که طی 5 سال در بیمارستان الزهرای (س) اصفهان به علت کیست هیداتید ریه تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، انجام شد. جهت جمع آوری اطلاعات از چک لیست استفاده شد. اطلاعات به دست آمده در نرمافزار SPSS با آزمونهای Fishers exact، 2χ و t آنالیز شد و 05/0 > P معنیدار تلقی گردید.یافتهها: 9/54 درصد افراد هنگام مراجعه دچار پارگی کیست بودند. میانگین سن در گروه پارگی کیست 01/15 ± 62/32 سال و در گروه غیر پارگی 13/15 ± 11/39 سال بود. 9/53 درصد بیماران مرد و بقیه زن بودند. میانگین مدت بستری در گروه پارگی کیست 38/3 ± 0/7 و در گروه بدون پارگی 32/2 ± 28/5 روز بود. بیشترین علایمی که بیماران با آن مراجعه کردند، به ترتیب سرفه (5/74 درصد)، تنگی نفس (1/48 درصد) و درد قفسهی صدری (2/42 درصد) بود و 9/3 درصد بیماران هم به صورت اتفاقی تشخیص داده شده بودند. عوارض شامل پنومونی، آمپیم و پنوموتوراکس در بیماران دچار پارگی کیست به طور معنیداری بیشتر از گروه دیگر بود. از نظر نوع اعمال جراحی، بیشتر موارد تحت عمل جراحی سگمنتکتومی (5/44 درصد)، لوبکتومی (9/21 درصد) و کاپیتونج (5/23 درصد) قرار گرفتند که از این نظر بین دو گروه تفاوت معنیداری وجود نداشت.نتیجهگیری: نتایج این مطالعه در واقع تأکیدی بر لزوم تشخیص به موقع و انجام درمان جراحی به عنوان درمان انتخابی در مورد کیستهای هیداتید ریه و خودداری از به تأخیر انداختن درمان جراحی با انجام درمانهای دارویی میباشد.