بررسی تأثیر افزودن متوکلوپرامید به لیدوکائین زیر جلدی بر میزان درد پس از عمل جراحی قسمت تحتانی شکم با بیهوشی عمومی
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 متخصص زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 دانشیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دستیار، گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: تحقیقات اخیر حاکی از اثر بیحس کنندگی موضعی متوکلوپرامید میباشد. هدف از انجام این مطالعه، تعیین تأثیر افزودن متوکلوپرامید به لیدوکائین زیر جلدی بر میزان درد پس از عمل جراحی قسمت تحتانی شکم با بیهوشی عمومی در افراد مورد مطالعه بود.روشها: در این کارآزمایی بالینی آیندهنگر دوسوکور، 75 بیمار در 3 گروه 25 نفره ارزیابی شدند. این افراد بیمارستانهای الزهرا (س) و کاشانی اصفهان جهت عمل جراحی قسمت تحتانی شکم به صورت غیر اورژانسی بستری شده بودند و بر اساس جدول تصادفی اعداد به سه گروه تقسیم شدند. بیماران پس از بیهوشی و قبل از انجام پانسمان زخم، بر اساس گروههای سه گانه، تزریق زیر جلدی و یا داخل وریدی داروی ضد درد دریافت کردند. به گروه A، mg/kg 5 لیدوکائین و mg 10 متوکلوپرامید زیرجلدی با cc 2 نرمال سالین وریدی، به گروه B، mg/kg 5 لیدوکائین و cc 2 نرمال سالین زیرجلدی با mg 10 متوکلوپرامید وریدی و به گروه C، mg/kg 5 لیدوکائین و cc 2 نرمال سالین زیرجلدی با cc 2 نرمال سالین وریدی تزریق شد. بیمار پس از هوشیاری میتوانست وضعیت درد خود را به صورت اعداد از صفر تا ده (VAS) مشخص نماید. اطلاعات به دست آمده با آزمونهای آنالیز واریانس (Oneway ANOVA)، 2χ و Kruskal-Wallis آنالیز شد.یافتهها: در گروه A، 20 نفر مرد و 5 نفر زن، در گروه B، 20 نفر مرد و 5 نفر زن و در گروه C، 17 نفر مرد و 8 نفر زن حضور داشتند. به جز میانگین VAS در گروههای سه گانه در زمان صفر دقیقه بعد از عمل، در سایر زمانها میانگین VAS در 3 گروه با هم تفاوت معنیدار داشت (05/0 > P). 4 درصد بیماران در گروه A، 12 درصد بیماران در گروه B و صفر درصد بیماران در گروه C دچار عوارض دارویی (08/0 = P) و 24 درصد بیماران در گروه A، 20 درصد بیماران در گروه B و 68 درصد بیماران در گروه C دچار عوارض جراحی- بیهوشی (01/0 = P) شدند. میانگین مادهی مخدر مورد نیاز پس از عمل جراحی در گروه C بیشتر از دو گروه دیگر بود (01/0 > P).نتیجهگیری: تزریق متوکلوپرامید توانست که درد بعد از عمل را کاهش دهد، بدون آن که در سیر بیهوشی اختلال ایجاد کند؛ این عمل، در عین حال عوارض جراحی- بیهوشی (مانند تهوع و استفراغ) را کاهش داد و در ضمن نیاز به داروی مسکن اضافی بعد از عمل را کم نمود.