بررسی و مقایسهی تحمل دارویی و نتایج درمانی ناشی از تجویز آموکسی سیلین و سفیکسیم در اوتیت میانی حاد
نویسندگان
1 دانشیار، گروه گوش و حلق و بینی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، مرکز تحقیقات پرستاری و مامایی، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه گوش و حلق و بینی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی پزشکی. دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: درمان صحیح و به موقع اوتیت میانی حاد میتواند از عوارض ناشی از بیماری جلوگیری کند. اساس درمان اوتیت میانی حاد تجویز آنتی بیوتیک است. از آن جایی که شیوع مقاومت میکروبی در مقابل آنتی بیوتیکها در جوامع مختلف متفاوت است، در سالهای اخیر تصمیم گیری پزشکان در امر درمان بر اساس نتایج حاصل از تحقیقات انجام شده رو به افزایش است. این مطالعه با هدف تعیین و مقایسهی تحمل دارویی و نتایج درمانی ناشی از تجویز آموکسی سیلین و سفیکسیم در اوتیت میانی حاد انجام شد.روشها: در یک کارآزمایی بالینی، 200 کودک با سابقهی 2 سال ابتلا به اوتیت میانی حاد شرکت داده شدند. نمونهها به روش آسان تداومی انتخاب و سپس به طور تصادفی به دو گروه دریافت کنندهی آموکسی سیلین و سفیکسیم تقسیم شدند. اطلاعات از طریق مصاحبه، مشاهده و تیمپانومتری جمعآوری شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از روشهای آماری توصیفی و استنباطی با استفاده از نرمافزار SPSS انجام شد.یافتهها: فراوانی نشانههای مربوط به اوتیت میانی در دو گروه بعد از اتمام مصرف آنتیبیوتیک تفاوت معنیدار نداشت. به عبارت دیگر، فراوانی بهبودی کامل اوتیت میانی حاد در پایان درمان دارویی در دو گروه یکسان بود. از نظر تحمل دارویی در هیچکدام از کودکان مورد مطالعه، عارضهای مشاهده نشد و تنها در گروه آموکسی سیلین یک کودک دچار اسهال خفیف گردید. نتیجهگیری: اثربخشی و تحمل دارویی دو داروی آموکسیسیلین و سفیکسیم یکسان است و از آن جایی که سفیکسیم دارویی است که میتواند با تعداد دفعات کمتر در روز در مقایسه با آموکسی سیلین مصرف شود، میتوان در مواردی که کودک با مصرف داروهای خوراکی ناسازگاری دارد، در اوتیت میانی حاد به جای آموکسی سیلین از سفیکسیم استفاده کرد.
