بررسی فراوانی نسبی سنگ‌های کلیوی از نظر ترکیب سنگ در بیماران مراجعه کننده به سنگ شکن

نویسندگان

1 استادیار، گروه ارولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
چکیده

مقدمه: سنگ کلیه یک بیماری بسیار شایع می‌باشد که حدود 7-4 درصد مردم جهان به آن مبتلا هستند؛ میزان بروز سنگ کلیه در ایران از حداکثر میزان جهانی بیشتر است. انواع مختلفی از سنگ‌ها وجود دارد و جنس سنگ بسیار وابسته به عادات تغذیه‌ای جامعه می‌باشد. به طور کلی دانستن جنس سنگ کمک بسیاری در پیش‌گیری، درمان (به خصوص درمان دارویی) و تشخیص می‌کند و به پزشک این اجازه را می‌دهد که در هر یک از این زمینه‌ها به طور اختصاصی عمل کند. از این رو بر آن شدیم تا با بررسی فراوانی نسبی سنگ‌های کلیوی از نظر ترکیب سنگ در بیماران مراجعه کننده به سنگ شکن گامی در این زمینه برداریم.روش: این مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی در مرکز آموزشی درمانی نور اصفهان انجام شد. روش نمونه گیری آسان بود و حجم نمونه با در نظر گرفتن این که 10 درصد بیماران پس از سنگ شکن سنگ خود را دفن نمی‌کنند، 234 نفر محاسبه شد. داده‌های مطالعه در یک پرسش‌نامه‌ی دو قسمتی وارد شد. این اطلاعات به وسیله‌ی نرم‌افزار 15SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. آزمون‌های آماری مورد استفاده شامل آزمون 2χ و آزمون دقیق فیشر (جهت مقایسه‌ی داده‌های کیفی) و آزمون Student-t (جهت مقایسه‌ی داده‌های کمی) بود.یافته‌ها: در این مطالعه، سنگ‌های دفع شده از 234 نفر طور دقیق آنالیز شد. 25 نفر (7/10 درصد) دارای سنگ اگزالات کلسیم، 4 نفر (7/1 درصد) دارای سنگ فسفات کلسیم، 1 نفر (4/0 درصد) دارای سنگ اسید اوریک و 205 نفر (6/87 درصد) دارای سنگ مخلوط بودند. در 95 نفر (46 درصد) از افراد دارای سنگ مخلوط، جنس سنگ اگزالات کلسیم + فسفات کلسیم، در 34 نفر (17 درصد) اگزالات کلسیم + فسفات کلسیم + اسید اوریک، در 24 نفر (12 درصد) فسفات کلسیم + اسید اوریک، در 10 نفر (5 درصد) اگزالات کلسیم + اسید اوریک و در 9 نفر (4 درصد) اگزالات کلسیم + استرووایت بود.نتیجه‌گیری: سنگ‌های مخلوط فراوانی بیشتری نسبت به سایر سنگ‌ها داشتند و با نگاه دقیق‌تر و آنالیز دقیق سنگ‌های کلیه متوجه این نکته شدیم که قسمت اعظم سنگ‌های مخلوط از سنگ کلسیمی تشکیل شده است؛ البته سنگ‌های اسید اوریکی و استرووایی (به طور خالص) نسبت به سایر مطالعات بسیار کمتر بود که علت، مناسب نبودن این نوع سنگ‌ها برای سنگ شکن می‌باشد؛ این سنگ‌ها اغلب تحت درمان دارویی قرار می‌گیرند.