فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: با توجه به این که آسیب عصب رادیال بسیار ناتوان کننده است، ترمیم عصب و یا بازگرداندن عملکرد از دست رفته‌ی آن تا حد امکان، به وسیله‌ی تاندون ترانسفر، از اهمیت والایی برخوردار است و کیفیت زندگی فرد را به طور قابل توجهی ارتقا می‌دهد. در این مطالعه دو روش انتقال تاندون FCR و انتقال تاندون FCU در ترمیم آسیب‌های قدیمی عصب رادیال مورد مقایسه قرار گرفت.روش‌ها‌: این مطالعه‌ی توصیفی تحلیلی در مراکز آموزشی درمانی الزهرا (س) و کاشانی اصفهان به انجام رسید‌. بیماران مشمول این طرح، افرادی هستند که عصب رادیال آن‌ها آسیب دیده و اقدام جراحی برای ترمیم عصب در زمان مناسب برای آنها صورت نگرفته بود و یا ترمیم عصب در آنان موفقیت آمیز نبوده است. این بیماران طی یک دوره‌ی هفت ساله به کلینیک مراجعه کرده، کاندیدای عمل جراحی تاندون ترانسفر شده بودند‌. بیماران به طور تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند و در یک گروه از FCR و در گروه دیگر از FCU استفاده شد‌. بیماران شش ماه پس از عمل، معاینه شدند و نتایج به دست آمده در پرسش‌نامه‌ی ویژه ثبت گردید‌. اطلاعات به دست آمد‌ه با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های آماری 2χ و Student-t مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت‌.یافته‌ها: تفاوت معنی‌داری بین Active fingers extension و Active Ulnar deviation برای دو گروه FCU و FCR مشاهده شد (045/0 = P). طبق آزمون دقیق فیشر‌، توزیع فراوانی تغییر شکل غیر طبیعی ساعد در دو گروه تفاوت معنی‌دار داشت (001/0 > P).نتیجه‌گیری: به دلیل کمتر بودن شیوع بد شکلی در ناحیه‌ی ساعد و همچنین مطلوب‌تر بودن دامنه‌ی حرکات جانبی مچ دست و نیز بیشتر بودن دامنه‌ی اکستانسیون فعال انگشتان در روش انتقال تاندون FCR، می‌توان در صورت وجود اندیکاسیون، از این روش درمانی در بیماران استفاده نمود.