بررسی فراوانی نسبی کاهش شنوایی در رانندگان وسایل نقلیهی سنگین
نویسندگان
1 استاد، گروه گوش و حلق و بینی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه گوش و حلق و بینی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه بهداشت حرفهای، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: مواجههی مداوم با سر و صدا میتواند موجب آسیب دایمی گوش داخلی و کاهش شنوایی شود. رانندگی وسایل نقلیه یکی از این مشاغلی است که در معرض سر و صدای زیاد قرار دارد. این مطالعه با هدف بررسی میزان آسیب شنوایی رانندگان این وسایل نقلیه انجام گرفت.روشها: این مطالعهی توصیفی در درمانگاههای مراکر پزشکی آیت ا.. کاشانی و الزهرا (س) و مرکز ادیومتری ترمینال امیر کبیر در شهر اصفهان به صورت مقطعی انجام گرفت. رانندگان وسایل نقلیهی سنگین، که حداقل 5 سال سابقهی رانندگی در این شغل را داشتند، از نظر معاینهی فیزیکی گوش و حلق و ادیومتری مورد بررسی قرار گرفتند.یافتهها: در این مطالعه، 384 مرد که به شغل رانندگی وسایل نقلیه سنگین اشتغال داشتند، با میانگین سنی 7/9 ± 97/40 سال تحت ادیومتری هر دو گوش قرار گرفتند. نتایج این مطالعه نشان داد که در فرکانس 2000 هرتز، آستانهی شنوایی گوش چپ (06/4 ± 08/18 دسیبل) در افراد مورد مطالعه به نحو معنیداری بالاتر از گوش راست (34/5 ± 5/18 دسیبل) بود (02/0 = P). اما در فرکانس 1000 هرتز، آستانه شنوایی گوش چپ (56/4 ± 38/16 دسیبل) و راست (14/4 ± 04/16 دسیبل) تفاوت معنیداری نداشت (07/0 = P).نتیجهگیری: نتایج مطالعهی ما، همانند سایر مطالعات، دال بر این موضوع بود که سر و صدای زیاد و مداوم باعث آسیب به سیستم شنوایی در رانندگان وسایل نقلیهی سنگین میشود و آستانهی شنوایی را بالا میبرد؛ گوش چپ (از طرف شیشه اتومبیل) بیشتر از گوش راست در معرض این آسیب میباشد. پیشنهاد میگردد، رانندگان وسایل سنگین از نظر آسیب وارده به گوش، تحت معاینات دورهای و منظم قرار گیرند.