آیا مدل EuroSCORE در تخمین مرگ و میر پیش از جراحی بای‌پس کرونری در بیماران ایرانی معیار مناسبی است؟

نویسندگان

1 کارورز، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف آباد، اصفهان، ایران

2 پزشک، بخش آنژیوگرافی، بیمارستان سینا و مرکز پژوهشی دل آسا، اصفهان، ایران

3 کارورز، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف آباد، اصفهان، ایران

4 استادیار، گروه جراحی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

5 استادیار، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف آباد و مرکز درمانی و پژوهشی دل آسا، اصفهان، ایران

6 کارشناس ارشد بیوشیمی بالینی، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

7 استادیار، گروه جراحی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
چکیده

مقدمه: عمل جراحی بای‌پس عروق کرونر روش درمانی مهمی در مبتلایان به بیماری‌های عروق کرونر می‌باشد. امروزه در جراحی قلب تمایل فزاینده‌ای به تخمین مرگ و میر و پیش‌آگهی بیماران پس از عمل جراحی وجود دارد و مدل‌های مختلفی برای تعیین عوامل خطر مرتبط با عواقب وخیم پس از این روش درمانی طراحی شده‌ است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی اعتبار و کارآیی مدل EuroSCORE در بیماران جراحی شده در مرکز جراحی قلب سینای اصفهان بود.روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی امتیاز مدل EuroSCORE برای 1511 بیماری که عمل جراحی بای‌پس عروق کرونر روی آن‌ها انجام گرفت، محاسبه شد؛ به منظور تعیین میزان مرگ و میر، این بیماران تا 30 روز پس از عمل جراحی مورد پی‌گیری قرار گرفتند. سپس درصد مرگ و میر بیماران، مهم‌ترین عوامل خطرساز مؤثر در مرگ و میر و اعتبار و پایایی مدل EuroSCORE مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته‌ها: درصد وقوع مرگ و میر تا 30 روز پس از عمل جراحی در بیماران مورد مطالعه 6/3 درصد بود. سن (02/0 = P)، عملکرد ضعیف بطن چپ (03/0 = P) و اختلالات نورولوژیک (03/0 = P) مهم‌ترین عوامل خطرساز مؤثر در مرگ و میر بودند. در این مطالعه، سطح زیر منحنی ROC، که نشان دهنده‌ی توانایی پیش‌گویی کنندگی مدل EuroSCORE می‌باشد، حدود 66/0 بود.نتیجه‌گیری: بر طبق نتایج حاصل از این مطالعه، مدل EuroSCORE قادر به پیش‌بینی صحیح وقوع مرگ و میر 30 روزه پس از عمل جراحی بای‌پس عروق کرونر در 66 درصد موارد می‌باشد؛ در مقایسه با نتایج سایر مطالعات، که قدرت پیش‌گویی مرگ و میر را در 75 درصد بیماران داشته است، به نظر می‌رسد این مدل ارزش پیش‌گویی کنندگی کمتری در بیماران مورد مطالعه ما دارد. طراحی معیاری دقیق‌تر با قدرت پیش‌گویی بالاتر برای بیماران کشورمان، به منظور تعیین مرگ و میر پس از عمل جراحی بای‌‌پس کرونر ضروری به نظر می‌رسد.