بررسی ارتباط هموگلوبین قبل از رقیق سازی حاد خون با حجم ثابت، با کمترین هموگلوبین حین پمپ قلبی-ریوی در اعمال جرّاحی عروق کرونر
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیهوشی و مراقبت های ویزه، دانشکده ی پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
2 کارورز، مرکز تحقیقات آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
چکیده
مقدمه: در منابع فعلی حداقل هموگلوبین پایهی لازم جهت انجام Acute Normovolemic hemodilution (ANH) در بیمارانی که تحت پمپ قلبی- ریوی قرار نمیگیرند، mg/dl 12 ذکر شده است که در جراحیهایی که بیمار تحت پمپ قرار میگیرد، مناسب نیست و موجب افت هموگلوبین و ایجاد عوارض میگردد. در این مطالعه ارتباط هموگلوبین قبل از رقیق سازی حاد خون با حجم ثابت، با کمترین هموگلوبین حین پمپ قلبی- ریوی در اعمال جراحی انتخابی عروق کرونر بررسی شد.روشها: در یک مطالعهی مقطعی، 581 نفر از بیماران کاندیدای عمل جراحی انتخابی عروق کرونر که از اردیبهشت ماه ١٣٨٧ تا آذر ماه 1388 در بیمارستان شهید چمران اصفهان تحت عمل جراحی قرار گرفتند، بررسی شدند. هموگلوبین به صورت متوالی حین عمل اندازه گیری شد. حداقل هموگلوبین پیش بینی شده و حداکثر خونی که میتوان از بیمار فصد کرد، توسط فرمول محاسبه گردید.یافتهها: میانگین هموگلوبین پایه، اولین هموگلوبین تحت پمپ، حداقل هموگلوبین تحت پمپ و متوسط هموگلوبین تحت پمپ در بیمارانی که ANH شدند، به ترتیب mg/dl 1/15، 3/8، 8/7 و 2/8 و در بیمارانی که ANH نشدند، به ترتیب mg/dl 1/13، 7/7، 2/7، و 6/7 بود. حداقل هموگلوبین پایهی مناسب جهت انجام ANH و سپس قرار گرفتن تحت پمپ mg/dl 5/14 (حساسیت 77 درصد، ویژگی 70 درصد و سطح زیر نمودار 805/0) و حداقل هموگلوبین پایهی مناسب جهت قرار گرفتن تحت پمپ بدون انجام ANH، mg/dl 9/12 (حساسیت 71 درصد، ویژگی 64 درصد و سطح زیر نمودار 686/0) محاسبه شد.نتیجهگیری: حداقل هموگلوبین پایهی مناسب جهت انجام ANH و قرار گرفتن تحت پمپ تا حدودی بستگی به آستانهی تجویز خون آلوژن و پذیرش فواید و خطرات ANH توسط پزشک و بیمار دارد. در این مطالعه مقادیر هموگلوبین پایهی مناسب متفاوتی جهت استفاده در کلینیک پیشنهاد شد.