علایم بالینی، طول مدت بستری و پیایند در مسمومیت با ترامادول و ارتباط پیایند با این عوامل
نویسندگان
1 دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار فارماکوتراپی ، مرکز پژوهشهای توکسیکولوژی بالینی ، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان ، اصفهان ، ایران
3 دانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: امروزه مصرف مواد مخدر شیوع بسیار دارد. ترامادول به عنوان یکی از داروهای ترک اعتیاد، بسیار در دسترس است. با وجود عوارض جدی مسمومیت با ترامادول، مطالعات محدودی دربارهی آن انجام شده است. در این مطالعه شیوع علایم بالینی در مسمومین با ترامادول، طول مدت بستری و پیایند بیماران بررسی صورت گرفت.روشها: در یک مطالعهی مقطعی، اطلاعات مربوط به کلیهی بیماران مسموم با ترامادول که در یک مقطع یک ساله به بخش مسمومین بیمارستان نور و علی اصغر (ع) اصفهان مراجعه کرده بودند، در پرسشنامهای ثبت شد و سپس برای استخراج اطلاعات مورد آنالیز قرار گرفت.یافتهها: از184 نفر بیمار مسموم با ترامادول، 141 نفر مرد و 43 نفر زن بودند. میانگین سن بیماران مورد مطالعه 7 ± 24 سال بود. 41 درصد بیماران مورد مطالعه سابقهی اعتیاد داشتند. کاهش سطح هوشیاری (57 درصد) شایعترین علت مراجعهی بیماران به بیمارستان بود. تشنج 25 درصد، برادیپنه 18 درصد، تاکیکاردی 25 درصد و افزایش فشار خون 6 درصد علایم شایع بعدی بود. درمانهای به کار رفته شامل 89 درصد شارکول فعال، 81 درصد شستشوی معده، 25 درصد نالوکسان، 11 درصد داروی ضد تشنج و 5 درصد لوله گذاری تراشه و تنفس مکانیکی بود. همچنین مرگ در 1/1 درصد از بیماران رخ داد. میان دوز ترامادول با تشنج (036/0 = P)، آتاکسی (002/0 = P) و پیایند (001/0 > P) ارتباط معنیداری وجود داشت.نتیجهگیری: مسمومیت با ترامادول میتواند موجب دپرسیون دستگاه عصبی مرکزی و تنفسی، تاکیکاردی، تشنج و افزایش فشار خون گردد که ممکن است ناشی از دو اثر آن، یعنی اثر مخدری و اثر مهاری بازجذب مونوآمینها، باشد.