بررسی اثر داروی پیوگلیتازون بر پروتئینوری در بیماران کلیوی غیر دیابتی: یک کارآزمایی درمانی خود شاهد
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیهی اصفهان، گروه نفرولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دستیار، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دانشیار، گروه نفرولوژی، دانشکده پزشکی و مرکز تحقیقات بیماریهای کلیهی اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
4 دستیار، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
5 استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیهی اصفهان، گروه نفرولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 اپیدمیولوژیست، معاونت پژوهشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
7 استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیهی اصفهان، گروه نفرولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: پروتئینوری نقش اساسی در تشدید روند بیماری مزمن کلیه دارد. هدف این مطالعه بررسی تأثیر داروی پیوگلیتازون از خانواده تیازولیدین دیونها بر کاهش پروتئینوری در بیماران کلیوی غیر دیابتی بود. روشها: این کارآزمایی بالینی خود شاهد در کلینیک ویژهی بیمارستان الزهرای (س) شهر اصفهان و چند کلینیک خصوصی نفرولوژی این شهر انجام گردید. 35 بیمار 18 سال به بالا با بیماری کلیوی غیر دیابتی و پروتئینوری بیش از 5/0گرم در 24 ساعت و همچنین شاخص تودهی بدنی (BMI) کمتر از 30 به این مطالعه وارد شدند. بیماران 15 میلیگرم پیوگلیتازون را به مدت چهار ماه دریافت کردند. پروتئین موجود در ادرار 24 ساعته، متغیر اصلی مورد سنجش بود که قبل از شروع درمان، پایان ماه دوم و ماه چهارم درمان و دو ماه پس از قطع دارو اندازه گیری شد؛ سایر متغیرهای ارزیابی شده شامل فشار خون، کراتینین، آنزیمهای کبدی (ALT و AST)، FBS،BUN و GFR بود که در همان زمانها اندازه گیری گردید. یافتهها: پس از افزودن 15 میلیگرم پیوگلیتازون به مدت چهار ماه به رژیم درمانی در بیماران، کاهش پروتئین ادرار 24 ساعته از 6/775 ± 6/1088 در ابتدای مطالعه در مقایسه با 2/406 ± 9/433 در پایان ماه چهارم درمان (82/0-49/0 CI95%:؛ 0001/0 > P) مشاهده گردید. در بررسی میانگین تغییرات سطح فشار خون، کراتینین، آنزیمهای کبدی (ALT و AST)، FBS، BUN و GFR در طول مطالعه تفاوت معنیداری مشاهده نشد (01/0 < P). نتیجهگیری: با توجه به عوارض ناشی از دفع پروتئین از طریق کلیهها و افت تدریجی عملکرد کلیهها متعاقب آن، بر اساس یافتههای حاصل از مطالعهی حاضر، پیوگلیتازون میتواند به طور مؤثری منجر به کاهش پروتئینوری در بیماران کلیوی غیر دیابتی گردد. واژگان کلیدی: پروتئینوری، پیوگلیتازون، بیماری کلیوی غیر دیابتی، داروهای پایین آورندهی قند خون.
