فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف از این مطالعه، مقایسه‌ی چهار پروتکل تمرین با وزنه بر میزان ترشح هورمون رشد در ورزشکاران مرد مبتدی بود. روش‌ها: در یک تحقیق نیمه تجربی، 12 مرد سالم با میانگین و انحراف استاندارد سن 20/2 ± 30/22 سال، قد 03/4 ± 5/178 سانتی‌متر، وزن 02/3 ± 9/73 کیلوگرم و شاخص توده‌ی بدنی 10/1 ± 26/23 کیلوگرم بر مجذور قد به متر، از میان ورزشکاران مبتدی به صورت تصادفی انتخاب شدند. حرکت باز کردن زانو (اکستنشن زانو) بر روی دستگاه بدن‌سازی به عنوان حرکت تمرینی مورد استفاده قرار گرفت. هر یک از آزمودنی‌ها در چهار برنامه‌ی تمرینی با وزنه شرکت کردند و میزان غلظت هورمون رشد قبل و بلافاصله بعد از هر برنامه‌ی تمرینی اندازه گیری شد. فاصله‌ی زمانی بین اجرای هر یک از برنامه‌های تمرینی یک هفته بود. قبل از اجرای پروتکل تمرینی، قدرت بیشینه‌ی آزمودنی‌ها (1RM) در حرکت باز کردن زانو اندازه گیری شد. پروتکل اول شامل 5 دوره‌ی حرکت باز کردن زانو با 90 درصد یک تکرار بیشینه و تا حد واماندگی بود. در برنامه‌های دوم، سوم و چهارم پس از اجرای دور آخر (یعنی دوره‌ی پنجم) و پس از 30 ثانیه استراحت، یک دوره‌ی اضافی از حرکت باز کردن زانو به ترتیب با 50، 30 و 20 درصد یک تکرار بیشینه و تا حد واماندگی اجرا شد. در نهایت، برای بررسی تفاوت میان پروتکل‌های تمرینی از تجزیه و تحلیل واریانس با اندازه‌های تکراری و برای تفاوت بین میانگین‌ها قبل و بعد از اندازه گیری‌ها در هر روش تمرینی از t وابسته استفاده شد. یافته‌ها: افزایش معنی‌داری در غلظت ترشح هورمون رشد پس از اجرای تمرینات برنامه‌ی دوم (T50) و سوم (T30) مشاهده شد (001/0 > P). در حالی که، برنامه‌ی اول (T1) و برنامه‌ی چهارم (T20) سبب تغییر معنی‌داری در میزان ترشح هورمون رشد پس از تمرین نشد (05/0 < P). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، افزودن یک دوره‌ی تمرین قدرتی با شدت 50 درصد یا 30 درصد یک تکرار بیشینه و تکرار تا حد واماندگی به برنامه‌ی تمرینی که با شدت بالا و تکرار کم انجام می‌شود، سبب افزایش معنی‌داری در میزان ترشح هورمون رشد پس از تمرین خواهد شد. واژگان کلیدی: پروتکل تمرین مقاومتی، قدرت عضلانی، هورمون رشد.