بررسی فراوانی نوزادان با مایع آمنیوتیک آغشته به مکونیوم و سندرم آسپیراسیون مکونیوم و عوامل مرتبط با آن در متولدین بیمارستان الغدیر تهران

نویسندگان

1 استادیار کودکان، گروه کودکان، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

2 دستیار پاتولوژی، گروه پاتولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

3 استادیار بیهوشی، گروه بیهوشی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

4 متخصص کودکان، بیمارستان کودکان بهرامی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

5 دانشیار پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات تروما و جراحی سینا، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

doi
چکیده

مقدمه: این مطالعه جهت بررسی فراوانی نوزادان متولد شده با مایع آمنیوتیک آغشته به مکونیوم و موارد سندرم آسپیراسیون مکونیوم در این گروه از نوزادان و عوامل مرتبط با آن انجام گرفت. روش‌ها: مطالعه به صورت مقطعی در دوره‌ی زمانی دو ساله (1384 و 1385) بر روی تمامی نوزادان متولد شده در بیمارستان خیریه‌ی الغدیر تهران انجام شد. نوزادانی متولد شده با مایع آمنیوتیک آغشته به مکونیوم و همچنین نوزادان گرفتار سندرم آسپیراسیون مکونیوم تحت بررسی‌های بیشتری قرار گرفتند. یافته‌ها: طی دو سال، 6355 نوزاد زنده متولد شدند که از این تعداد 219 نوزاد (3/4 درصد) مایع آمینوتیک آغشته به مکونیوم داشتند که 12 نفر از آنان (1/9 درصد از کل متولدین و 5/4 درصد از نوزادان دارای مایع آمنیوتیک آغشته به مکونیوم) گرفتار سندرم آسپیراسیون مکونیوم شدند. سندرم آسپیراسیون مکونیوم ارتباط معنی‌داری با آپگار زمان تولد و همچنین غلیظ بودن مکونیوم مایع آمنیوتیک داشت. هفت مورد (58/3 درصد) آسپیراسیون مکونیوم با آپگار پایین (کمتر از 8) هنگام تولد (001/0 = P) و 10 مورد (83/3 درصد) مکونیوم غلیظ داشتند (017/0 = P). بروز این سندرم با زایمان طبیعی، وزن هنگام تولد بالای 3500 گرم و سن حاملگی بالای 40 هفته ارتباط معنی‌داری نداشت (در همه‌ی موارد 05/0 < P). نتیجه‌گیری: بین بروز سندرم آسپیراسیون مکونیوم با آپگار پایین هنگام تولد و همچنین غلظت مکونیوم مایع آمنیوتیک رابطه‌ی معنی‌داری وجود دارد. واژگان کلیدی: آپگار پایین، سندرم آسپیراسیون مکونیوم، مایع آمنیوتیک آغشته به مکونیوم، مکونیوم غلیظ.

کلیدواژه‌ها