فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: در این پژوهش، ارزش تشخیصی HBME-1 در افتراق سلول‌های مزوتلیال واکنشی و آدنوکارسینوم متاستاتیک در مایعات سروزی بدن بررسی شد. روش‌ها: در این مطالعه، 52 نمونه‌ی سل بلاک تهیه شده از افوزیون سروزی، از بایگانی بخش پاتولوژی بیمارستان الزهرا (س) اصفهان انتخاب شد و به دو گروه طبقه‌بندی شدند؛ گروه اول شامل 26 افوزیون حاوی سلول‌های مزوتلیال راکتیو بدون شواهد مشکوک به بدخیمی از لحاظ مورفولوژی و یافته‌های بالینی و تصویر نگاری و گروه دوم شامل 26 افوزیون حاوی سلول‌های کارسینومی که دارای تأیید تشخیصی با بیوپسی داشتند، بود. رنگ آمیزی ایمونوسیتوشیمی بر روی نمونه‌ها با روش انویژن برای آنتی‌ژن HBME-1 و تحلیل آماری با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام شد. یافته‌ها: اختلاف آماری معنی‌داری از لحاظ واکنش پذیری برای مارکر HBME-1 در دو گروه آدنوکارسینوم متاستاتیک و مزوتلیال واکنشی دیده شد. طرح غالب رنگ‌پذیری برای سلول‌های مزوتلیال واکنشی، طرح غشایی و برای آدنوکارسینوم، طرح سیتوپلاسمی بود (001/0 = P). از نظر فراوانی نسبی شدت رنگ‌پذیری برای سلول‌های آدنوکارسینومی، رنگ‌پذیری منفی 7 مورد (9/26 درصد)، + برابر 4 مورد (38/15 درصد)، ++ به میزان 11 مورد (30/42 درصد) و +++ به تعداد 4 مورد (38/15 درصد) مشاهده شد. برای سلول‌های مزوتلیال واکنشی، واکنش منفی و + مشاهده نشد، واکنش ++ به تعداد 3 مورد (5/11 درصد) و +++ به میزان 23 مورد (5/88 درصد) وجود داشت (001/0 = P). نتیجه‌گیری: طرح و شدت رنگ‌پذیری برای HBME-1 پانل جهت افتراق سلول‌های آدنوکارسینوم از مزوتلیال واکنشی مفید می‌باشد. با توجه به قرابت ایمونوراکتیویتی مارکر HBME–1 در آدنوکارسینوم‌های متاستاتیک تخمدان با سلول‌های مزوتلیال واکنشی، کاربرد این مارکر به تنهایی در مایعات پریتوان حاوی سلول‌های کارسینوم متاستاتیک تخمدان دارای محدودیت می‌باشد. واژگان کلیدی: افوزیون سروز، آدنوکارسینوم، مزوتلیال واکنشی، ایمونوسیتوشیمی، آنتی‌ژن HBME-1