تحلیلی بر توزیع فضایی مراکز بیمارستانی و ارائه الگوی بهینه دسترسی(مطالعه موردی: شهر مرند)
نویسندگان
1 استادیار، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2023.207587.2184چکیده
تخصیص فضا به کاربریهای خدماتی از وظایف مهم برنامه ریزان شهری می باشد. مراکز بیمارستانی از کاربریهای مهم خدماتی در شهرها محسوب می شود. از این رو قرار گیری آن در مکان های بهینه با دسترسی مناسب می تواند نقش مهمی در سلامت و بهداشت عمومی شهروندان ایفا نماید. از طرفی توزیع نامناسب این مراکز در موقعیت های با دسترسی زمان بر و هزینه بر علاوه بر افزایش مشکلات حمل و نقل شهری در مواقعی سلامت جانی شهروندان را با تهدید روبرو می کند. هدف این پژوهش، ارزیابی نحوهی توزیع مراکز درمانی و مشخص کردن نواحی محروم از این خدمات در منطقهی موردمطالعه است. این پژوهش از نظر ماهیت پژوهش توصیفی- تحلیلی و به لحاظ هدف توسعهای -کاربردی میباشد.در راستای هدف شش متغیر مرتبط با هدف شامل: نزدیکی مراکز آتشنشانی، دسترسی به شبکههای ارتباطی درجهیک، فاصله از بیمارستانهای موجود، نزدیکی به پارکهای منطقهای، شیب منطقه و فاصله از گسلها انتخاب شدند. با انجام همپوشانی لایه ها، مکان مناسب برای استقرار مراکر بیمارستانی در شهر مشخص شدند.براساس نتایج تحقیق در شهر مرند 6 سایت برای احداث مراکز بیمارستان به ترتیب اولویت مشخص گردید با توجه به جمعیت شهر و حوزه نفوذ آن حداقل سه بیمارستان برای این شهر مورد نیاز می باشد.با اعمال وزن و تاثیر معیارها در مکان گزینی مراکز بیمارستانی، مکان شماره 5 با بالاترین امتیاز و نیز 2 مورد از مکان های ۱الی ۳ در مرتبه بعدی اولویت برای احداث این مراکز در شهر مرند پیشنهاد می گردد.