عفونت قارچی سینوسهای پارانازال و درمان آن
نویسندگان
1 دانشیار گروه گوش و حلق و بینی و جراحی سر و گردن، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
2 دستیار گروه گوش و حلق و بینی و جراحی سر و گردن، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
3 دانشیار گروه گوش و حلق و بینی و جراحی سر و گردن، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
4 دستیار گروه گوش و حلق و بینی و جراحی سر و گردن، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
5 دانشیار گروه گوش و حلق و بینی و جراحی سر و گردن، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
6 استاد گروه گوش و حلق و بینی و جراحی سر و گردن، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
doi
چکیده
مقدمه: سینوزیت قارچی عبارت از عفونت یا التهاب سینوس توسط قارچهایی است که نمیتوانند روابط متقابل بدون خطر با بدن انسان داشته باشند. روش ها: در این مطالعه، به بررسی شیوع، بیماریهای زمینهای و چگونگی درمان این بیماری در مبتلایان پرداختیم. در این مطالعهی مقطعی گذشتهنگر (Case-series)، 22 بیمار که با تشخیص عفونت قارچی سینوسهای پارانازال تحت درمان و پیگیری بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نمونه گرفته شده از سینوس و بیماریهای همراه و نیز روش درمان در این افراد بررسی و با نرمافزار SPSS، آنالیز آماری شد. یافته ها: تعداد 12 مرد (57 درصد) و 10 زن (8/42 درصد) با حداقل سن 16 و حداکثر سن 73 سال در مطالعه شرکت کردند که 18 مورد موکورمایکوزیس (82 درصد) و 4 مورد آسپرژیلوس (18 درصد) داشتند. شایعترین بیماریهای همراه به ترتیب، دیابت ملیتوس (5/70 درصد)، لوسمی (6/9 درصد)، لوپوس (SLE یا Systemic Lupus Erythromytosis) (8/4 درصد) و بیماری مزمن کلیه (CRF یا Chronic Renal Failure) (3/4 درصد) بود و دو مورد (6/9 درصد) ریسک فاکتور نداشتند. شایعترین سینوسهای درگیر، اتموئید و ماگزیلاری (100 درصد) و شایعترین علامت همراه، تغییر حدت بینایی و تغییر حس گونهی (95 درصد) یکطرفه بود. همهی بیماران تحت عمل جراحی، اندوسکپی سینوس و سپس درمان با آمفوتریسن B یا ایتراکونازول و سفتریاکسون، مترونیدازول و وانکومایسین قرار گرفتند و همگی با معاینهی هفتگی به مدت 8 هفته پیگیری شدند. یک مورد موکورمایکوزیس در هفتهی دوم نیاز به اندوسکپی مجدد پیدا کرد و یک مورد آسپرژیلوس به آمفوتریسن B مقاوم بود و تحت درمان با ایتراکونازول (1 گرم هر 12 ساعت) قرار گرفت. 5 مورد به علت اختلالات داخلی یا قلبی فوت شدند و بقیهی موارد مشکلی نداشتند. نتیجه گیری: درصدی از عفونتهای مزمن سینوسها که مقاوم به درمان آنتیبیوتیکی معمول میباشند ناشی از عفونت قارچی سینوس است. در بیماران با ضعف سیستم ایمنی، تشخیص و درمان اهمیت ویژهای دارد و بررسیهای تشخیصی قبل از اقداماتی چون شیمی درمانی یا کورتیکواستروئید تراپی توصیه میشود. برای درمان، جراحی اندوسکپی سینوس همراه درمان آمفوتریسین B مؤثر است؛ در صورت عدم پاسخ به آمفوتریسین، ایتراکونازول انتخاب بعدی به ویژه برای آسپرژیلوس است. واژگان کلیدی: سینوزیت قارچی، درمان آمفوتریپسین، آندوسکوپی سینوس.