فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: مطالعات پیشین نشان‌دهنده‌ی رابطه‌ی میان اعتیاد به اوپیوئیدها و نقص یادگیری و حافظه است. از آن جا که ورزش دارای آثار مثبت بر سیستم اعصاب مرکزی است، مطالعه‌ی حاضر اثرات ورزش تردمیل را روی یادگیری و حافظه در موش‌های صحرایی معتاد به اوپیوئیدها مورد ارزیابی قرار داده است. روش ها: تعداد 42 موش صحرایی با وزن 350-300 گرم به چهار گروه شاهد، وابسته به مورفین، ورزشکار و ورزشکار همراه با مورفین تقسیم شدند. در گروه‌های وابسته به مورفین، مورفین به‌صورت تزریق درون صفاقی با دوزهای افزایشی: سه روز اول mg/kg 10، سه روز دوم mg/kg20 و سه روز سوم mg/kg 4 استفاده گردید. در گروه‌های ورزشکار پروتکول ورزش شامل دویدن روی تردمیل با سرعت m/min 17 و شیب 7 درجه، 60 دقیقه در روز، در تمام ایام هفته، به مدت 3 ماه بوده است. یادگیری و حافظه‌ی احترازی غیرفعال در دستگاه شاتل باکس بعد از 3 ماه از اعتیاد و ورزش در موش‌های صحرایی بررسی شد. یافته ها: نتایج نشان داد در مقایسه با گروه شاهد یادگیری و حافظه به ‌طور چشم‌گیری در گروه وابسته به مورفین آسیب می‌بیند ولی ورزش منجر به بهبود یادگیری و حافظه در گروه ورزشکار همراه با مورفین می‌شود، همچنین در گروه ورزشکار سالم نیز معیارهای یادگیری و حافظه را به‌طور معنی‌داری افزایش می‌دهد. نتیجه گیری: این نتایج نشان می‌دهد یادگیری و حافظه به‌ دنبال اعتیاد به مورفین آسیب دیده، ولی ورزش تردمیل از این اثرات جلوگیری می‌نماید. به نظر می‌رسد دویدن بر روی تردمیل، بتواند در پیش‌گیری و تخفیف آسیب‌های شناختی در اعتیاد کمک‌کننده باشد. واژگان کلیدی: تمرین بدنی، حافظه و یادگیری، مورفین، موش صحرایی