فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه:هیداتیدوز یک بیماری انگلی زئونوز می‌باشد که به‌ وسیله‌ی مرحله‌ی لاروی اکینوکوکوس‌گرانولوزوس در انسان و سایر میزبان‌های واسط ایجاد می‌گردد. این بیماری به‌ عنوان یک مشکل بهداشتی دامپزشکی در کشور ما حایز اهمیت می‌باشد و با توجه به نقش علف‌خواران در انتشار بیماری می‌توان با تهیه‌ی واکسن حتی برای مدل‌های حیوانی سبب کاهش آلودگی‌های انسانی و زیان‌های اقتصادی دام گردید. روش ها: 100 میکرو‌گرم از پروتیین‌‌های غشایی پروتواسکولکس به‌ عنوان آنتی‌ژن به ‌همراه ادجوانت فروند ناکامل، جهت ایمونیزاسیون به‌ صورت درون صفاقی به 30 عدد موش‌ C57B1/C6 تلقیح گردید. یادآور آن نیز 27 روز بعد با همین مقدار آنتی‌ژن انجام گردید. دو ‌هفته پس از یادآور، تلقیح 2000 عدد پروتواسکولکس زنده در دو گروه موش‌های آزمایش و 15 عدد موش‌های گروه شاهد به ‌صورت درون صفاقی صورت گرفت. یافته ها: پس از گذشت 240 روز در 50% از موش‌هایی که ایمن گردیده بودند، کیست تشکیل نگردید و در بقیه‌ی آن‌ها در مقایسه با گروه شاهد کیست‌هایی به تعداد کم‌تر و کوچک‌تر تشکیل گردید. میانگین وزن کیست در‌ گروه آزمایش 36/0 ± 39/0 گرم و در گروه شاهد 8/1 ± 7/1 گرم )015/0 (P < و میانگین تعداد کیست‌ها در گروه آزمایش 6/15 ± 7/10 عدد و در گروه شاهد 2/44 ± 6/52 عدد بود (002/0(P < . به‌ طورکلی نتایج نشان داد که حفاظت ایجاد شده از طریق ایمونیزاسیون 7/79–7/76 درصد بوده است. نتیجه گیری: این تجربه نشان داد که آنتی‌ژن‌های سطحی پروتواسکولکس به‌ همراه ادجوانت فروند ناکامل توانسته است به اندازه‌ی کافی سیستم ایمنی میزبان را تحریک نماید. بررسی تعداد و وزن کیست در دو گروه موش‌های آزمایش و شاهد نشان داد که حفاظت از طریق ایمونیزاسیون ایجاد شده است. واژگان کلیدی: اکی‌نوکوک، ایمنی‌زایی، پروتواسکولکس