فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پیوند کبد به‌ عنوان تنها راه درمان بیماران مبتلا به نارسایی پیشرفته‌ی کبد است. مرکز پیوند شیراز تنها مرکز پیوند کبد ایران است و تعیین بقای بیماران و تعیین الگوهای مؤثر و قابل اصلاح مرتبط به دهنده و گیرنده و فرآیند پیوند که در بقای این بیماران مؤثرند، می‌تواند به برنامه‌ریزی بالینی در جهت افزایش بقای بیماران پس از پیوند کبد منجر شود. روش ها: در این مطالعه‌ی هم‌گروهی، تمامی بیمارانی که در سال‌های 1380 تا 1387 در مرکز پیوند بیمارستان نمازی شیراز، پیوند کبد از جسد برای آنها انجام شده بود، مورد بررسی قرار گرفتند. در این بررسی بقای یک ساله، سه ساله و پنج و شش ساله‌ی بیماران محاسبه گردید. همچنین اثر فاکتورهای مرتبط با گیرنده، دهنده و فرآیند عمل و ارتباط آن با بقای بیماران بررسی شد. یافته ها: در این مطالعه، بقای یک ‌ساله‌ی بیماران 84 درصد و بقای سه ساله و شش ساله 82 درصد بود. در مدل بقای تک متغیره، از بین متغیرهای زمان عمل طولانی، سن دهنده‌ی پیوند، نمره‌ی بالاتر MELD، نیاز به عمل مجدد و وزن کمتر از 60 کیلو گرم بیمار، ارتباط بیشتری با کاهش بقای بیماران داشتند. در مدل Cox تنها سن دهنده‌ی پیوند زیر40 سال و بالای20 سال اثر محافظتی در مدل نشان داد. نتیجه گیری: مقایسه‌ی بقای بیماران پیوند شده در مرکز پیوند بیمارستان نمازی قابل مقایسه با مراکز با سابقه‌ی دنیا است. ضمن این که بقای بیماران در سال‌های آخر بهتر بررسی شده است. واژگان کلیدی: پیوند کبد، بقا، فاکتورهای مرتبط با گیرنده‌ی پیوند، ایران