بررسی میانگین سن شروع قاعدگی و عوامل مؤثر بر آن در دختران دانشآموز شهرکرد
نویسندگان
1 فوق تخصص عفونی کودکان، استادیار گروه اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد
2 دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
3 متخصص اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد
doi
چکیده
مقدمه: با توجه به متفاوت بودن سن شروع قاعدگی و عوامل مؤثر بر آن در مناطق مختلف، این مطالعه جهت بررسی میانگین سن شروع قاعدگی و عوامل مؤثر بر آن در شهرکرد انجام شد. روش ها: در این مطالعهی توصیفی - مقطعی، از کلیهی دختران دانشآموز 18-11 سالهی مقاطع راهنمایی و دبیرستان شهرستان شهرکرد (8163 نمونه) به صورت خوشهای 778 نفر انتخاب شدند. سپس برای هر یک پرسشنامهای شامل مشخصات دموگرافیکـ،، سن شروع قاعدگی، شغل پدر و مادر، وزن موقع تولد و تعداد افراد خانواده تکمیل گردید. یافته ها: از 778 نمونهی بررسی شده، 351 نفر (12/45 درصد) سابقهی حداقل یک بار قاعدگی داشتند. میانگین سن اولین قاعدگی در شهرستان شهرکرد 15/1 ± 7/12 سال، کمترین سن قاعدگی 8 سال و2 ماه و بیشترین سن قاعدگی 15سال و 10 ماه بود. سن شروع قاعدگی دیررس 15 سال (5/4 درصد) و شروع قاعدگی زودرس 10سال و 5 ماه (99/1 درصد) بود. بین سن اولین قاعدگی و وزن موقع تولد رابطهای وجود نداشت ولی این سن با شغل مادر، وضعیت اقتصادی - اجتماعی و بعد خانوار رابطهی معنیداری داشت. نتیجه گیری: میانگین سن شروع قاعدگی در شهرکرد همانند سایر مناطق کشور روند رو به کاهشی داشته است که به علت ارتقای وضعیت اقتصادی – اجتماعی - بهداشتی و بهبود وضعیت تغذیه میباشد. دستاوردهای این مطالعه میتواند به عنوان مبنایی جهت بررسی روند تغییرات این شاخص در مطالعات آینده به کار رود. واژگان کلیدی :سن شروع قاعدگی، دختران دانشآموز، شهرکرد، میانگین
