تعیین اثربخشی روش تدریس بدیعه پردازی بر خلاقیت و مهارتهای انشانویسی دانش آموزان ابتدایی
نویسندگان
1
2 دانشگاه آزاد اسلامی
3 دانشگاه پیام نور
4 پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی
doi
10.48310/rpllp.2025.18999.1210چکیده
پیشینه و اهداف: نتایج پژوهشهای پیشین نشان داده است که استفاده از روش تدریس بدیعه پردازی میتواند به عنوان روش تدریس مناسبی برای بهبود مهارتهای تحصیلی و تفکر دانش آموزان باشد. بر این اساس هدف این پژوهش تعیین اثربخشی روش تدریس بدیعه پردازی بر خلاقیت و مهارتهای انشانویسی دانشآموزان ابتدایی بود.روشها: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی شهرستان چابهار در سال 1402 تشکیل دادند. از بین آنها سی نفر داوطب واجد شرایط به صورت در دسترس وارد مطالعه شدند و به تصادف در گروههای آزمایش و گواه (هر گروه پانزده نفر) قرار گرفتند. هر دو گروه در مراحل پیش آزمون و پس آزمون، پرسشنامه سنجش خلاقیت عابدی (عابدی، 1372) و چک لیست نمره گذاری انشا (وکیل التجار، 1395) را تکمیل کردند. روش تدریس بدیعه پردازی روی گروه آزمایش به صورت شش جلسه شصت دقیقهای و هر جلسه هفتهای دو بار اجرا شد. گروه گواه نیز شیوه مرسوم و سنتی کلاسی را دریافت کرد. تحلیل دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس در نرم افزار SPSS نسخه 27 صورت گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد در هر دو متغیر خلاقیت و مهارتهای انشانویسی بین گروههای آزمایش و گواه در پس آزمون، پس از حذف اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری وجود داشت (001/0p<). همچنین روش تدریس بدیعه پردازی 85 درصد خلاقیت و 75 درصد مهارتهای انشانویسی دانشآموزان را بهبود بخشید.