مقایسهی دو روش درمان در اپیکندیلیت خارجی: یک کار آزمایی بالینی دوسوکور
نویسندگان
1 فوق تخصص جراحی دست، فوق تخصص جراحی دستدانشیار گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
2 کارورز دانشکده پزشکی دانشگاه اصفهان، اصفهان
3 استادیار گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
doi
چکیده
مقدمه:با وجود شیوع فراوان اپیکندیلیت خارجی و محدودیتهای بلند مدت و کوتاه مدت به دنبال آن، هنوز اتفاق نظر اندکی در مورد درمان آن مشهود است. یکی از روشهای متعدد مطرح شده که در درمان این بیماری بسیار مورد استفاده قرار میگیرد، تزریق موضعی استروئید است. خم کردن ناگهانی و قدرتمند مچ دست مبتلا که با عنوان ";;;;Complete the lesion";;;; مطرح شده است، از روشهایی است که همراه تزریق موضعی استروئید به کار میرود و هنوز به خوبی شناخته نشده است. طی یک بررسی شش ماهه به مقایسهی تزریق موضعی استروئید همراه با عمل ";;;;Complete the lesion";;;; ونیز تزریق آن بدون انجام این عمل پرداختهایم. روش ها:طی یک مطالعهی بالینی دوسوکور، 50 نفر مبتلا به اپیکندیلیت خارجی از مراجعه کنندگان به درمانگاه ارتوپدی در دو گروه 25 نفره تقسیم شدند. برای گروه مداخله، تزریق موضعی استروئید به همراه عمل ";;;;Complete the lesion";;;; انجام شد و برای دست مبتلا به مدت سه هفته گچ بلند گرفته شد. برای گروه شاهد تمامی موارد فوق به غیر از عمل ";;;;Complete the lesion";;;; صورت گرفت. بیماران طی هفتههای سوم، ششم، دوازدهم، و بیستوچهارم، طبق معیارهای رverhaar، در چهار گروه عالی، خوب، متوسط، و ضعیف مورد ارزیابی قرارگرفتند. یافته ها:طی مدت پیگیری، 7 نفراز مطالعه خارج شدند. جهت آنالیز دادهها از آزمونهایFriedman وMan-Whitney استفاده گردید. طی تمامی دورههای پیگیری، تفاوت معنیداری بین دو گروه مداخله و شاهد مشاهده نگردید. طی بررسی هفتهی سوم، میانهی نمرات گروه مداخله کمی بالاتر از گروه شاهد بود (02/3 در مقابل 77/2). نتایج آماری معنیداری نیز طی تمامی دورههای پیگیری برای هر دو گروه بهدست آمد (05/0 P