کم‌کاری مادر‌زادی تیروئید: آیا عوامل فامیلی در بروز بیماری نقش دارند؟

نویسندگان

1 مرکز بهداشت استان اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

2 مرکز بهداشت استان اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

3 مرکز بهداشت استان اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

4 مرکز بهداشت استان اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

5 فوق تخصص غدد کودکان، استاد گروه کودکان، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

6 دانشجوی پزشکی، عضو کمیته‌ی پژوهشهای دانشجویان دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

7 دستیار گروه اطفال، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

8 فوق تخصص غدد، استاد گروه داخلی، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

9 پزشک همکار طرح غربالگری کم کاری مادرزادی تیروئید، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

10 فوق تخصص غدد، استاد گروه داخلی، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

11 دکترای علوم آزمایشگاهی، استادیار دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

12 محقق، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان

doi
چکیده

مقدمه: کم‌کاری مادر‌زادی تیروئید (CH) اختلال متابولیک نسبتاً شایع در نوزادان می‌باشد که در سال‌های اخیر موارد فامیلی قابل توجهی از بیماری گزارش شده‌است. این مطالعه، به‌منظور ارزیابی اختلالات عملکرد تیروئید در بستگان درجه‌ی اول نوزادان مبتلا به کم‌کاری مادرزادی تیروئید و مقایسه‌ی آن با گروه کنترل طراحی گردید. روش ها: این مطالعه‌ی مورد شاهدی در فاصله‌‌‌‌ی سال‌های 1386-1382، بر ‌روی 194 نوزاد مبتلا به کم‌کاری مادرزادی تیروئید،350 نوزاد سالم که با گروه مورد انطباق داده شده بودند و بستگان درجه اول آنها انجام شد. از بستگان درجه اول شاهد آزمون‌های عملکرد تیروئید به‌عمل آمد و همچنین مادران دو گروه از نظر نسبت تیتر آنتی‌بادی تیروئید پروکسیداز ((TPO بررسی و مقایسه شدند. یافته ها: 361 و 665 نفر از والدین و 136 و477 نفر از خواهران و برادران نوزادان مبتلا و غیر مبتلا به‌ترتیب بررسی شدند. درآزمون‌های عملکرد تیروئید در 85 نفر از گروه مورد و 96 نفر از گروه شاهد اختلال مشاهده شد که از این تعداد به‌ترتیب 75 و 57 نفر مبتلا به کم‌کاری تیروئید بودند (0001/0 ≥ P). آنتی‌بادی TPO به‌ترتیب در 22 (3/17%) و 69 (5/32%) مادر از گروه مورد و شاهد مثبت بود (005/0 = P). نتیجه گیری: یافته‌های این مطالعه نشان داد که اختلالات آزمون‌های عملکردی تیروئید در وابستگان درجه‌ی اول مبتلایان به کم‌کاری مادرزادی تیروئید به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه شاهد بیشتر است. در بررسی آنتی‌بادی‌های خود ایمنی، موارد مثبت آنتی بادی TPO در گروه شاهد از گروه مورد بیشتر بود که می‌تواند مطرح کننده‌ی نقش قوی‌تر جزء ژنتیک و اتوایمون در میان عوامل مؤثر بر بروز این بیماری در منطقه‌ی ما باشد. واژگان کلیدی: کم‌کاری مادر‌زادی تیروئید، والدین، خواهران و برادران، اختلالات عملکرد تیروئید، اتوآنتی بادی.

کلیدواژه‌ها