فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: رینیت آلرژیک از شایع‌ترین بیماری‌هاست. اگرچه داروی انتخابی برای رینیت آلرژیک آنتی‌هیستامین‌های نسل جدید می‌باشند، امّا برخی از بیماران به درمان با آنتی‌هیستامین‌های نسل جدید پاسخی نشان نمی‌دهند. به‌علاوه، برخی از بیماران پذیرش دارویی ندارند و داروی خوراکی را به میزان و مدت کافی مصرف نمی‌کنند. هدف این مطالعه، بررسی مقایسه‌ای اثر درمانی تزریق تریامسینولون داخل کونکای تحتانی بینی و درمان طبی با ستیریزین در بیماران مبتلا به رینیت آلرژیک است.روش‌ها: این مطالعه، یک کارآزمایی بالینی بود. جمعیت مورد مطالعه، شامل بیمارانی می‌شد که مبتلا به رینیت آلرژیک بودند. برای بیماران دو پرسش‌نامه یکی مربوط به شدت علایم بالینی و دیگری مربوط به کیفیت زندگی تکمیل شد. 90 بیمار مورد مطالعه به دو گروه 45 نفری تقسیم شدند. گروه اوّل تحت درمان دارویی با 10 میلی‌گرم تریامسینولون در هر کونکای تحتانی بینی و گروه دوّم به مدت 30 روز تحت درمان با روزانه یک عدد قرص ستیریزین 10 میلی‌گرم قرار گرفتند، سپس بیماران در پایان هفته‌ی اوّل و یک ماه بعد از ویزیت اوّل دوباره ویزیت شدند و پرسش‌نامه‌های مربوط دوباره پر شد.یافته‌ها: شدت علایم بیماری و کیفیت زندگی ویزیت اوّل، یک هفته بعد و یک ماه بعد از درمان در بیماران هر دو گروه ارزیابی شد، که از نظر آماری اختلاف معنی‌داری بین داده‌های به‌دست آمده در هر مقطع زمانی بین دو گروه وجود نداشت.نتیجه‌گیری: یک نوبت تزریق تریامسینولون داخل کونکای تحتانی بینی، از نظر کنترل علایم بالینی و بهبود معیارهای کیفیت زندگی، به اندازه‌ی مصرف روزانه 10 میلی‌گرم قرص ستیریزین به مدت یک ماه مؤثر می‌باشد.