بررسی تأثیر سه روش تجویز خوراکی، داخل تراشه‌ای و داخل وریدی ان استیل سیستئین بر پارامترهای تنفسی بیماران مبتلا به سکته‌ی مغزی و تحت تهویه‌ی مکانیکی بستری در بخش مراقبت‌های ویژه

نویسندگان

1 استادیار گروه بیهوشی و مراقبت‌های ویژه، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران

2 استادیار گروه بیهوشی و مراقبت‌های ویژه، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران

3 استادیار گروه بیهوشی و مراقبت‌های ویژه، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران

4 پزشک

doi
چکیده

  مقدمه:    ان استیل سیستیئن به عنوان یک داروی موکولیتیک در بیماران تحت تهویه‌ی مکانیکی در بخشهای ICU مورد استفاده قرار می‌گیرد. تحقیق حاضر جهت بررسی موًثرترین روش کاربرد این دارو در این بیماران طراحی گردید. روش‌ها: در یک مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی دو سوکور در سال 86-1385 درICU بیمارستان امام رضا(ع) 60 بیمار سکته‌ی مغزی تحت تهویه‌ی مکانیکی به صورت تصادفی به سه گروه 20 نفری شامل درمان وریدی، گوارشی و داخل تراشه‌ای تقسیم شدند. همه گروهها با دوز روزانه 600 میلی‌گرم ان-استیل سیستئن به مدت یک هفته درمان شدند. متغیرهای کمپلیانس دینامیک و اندکس تنفس سطحی و سریع (RSBI) قبل و بعد از درمان، تعداد موارد نیاز به ساکشن ریوی و تعداد موارد نیاز به تعویض لوله تراشه در گروهها ثبت شد. یافته‌ها: کمپلیانس دینامیک ریوی در روش داخل وریدی بیشتر از گوارشی و در روش گوارشی بیشتر از داخل تراشه‌ای بود (05/0 > P). RSBI در روش داخل تراشه‌ای بیشتر از گوارشی و داخل وریدی کمتر از همه بود (05/0 > P). نیاز به تعویض لوله تراشه در روش گوارشی بیشتر از داخل تراشه و داخل وریدی کمتر از همه بود ( 05/0 > P). ساکشن لوله تراشه و ریه در آخرین شیفت کاری 8 ساعته در روش داخل وریدی کمتر از گوارشی و در روش داخل تراشه بیشترین بود (05/0 > P). نتیجه‌گیری: درصورت نیاز به تجویز ان-استیل سیستئین در بیمارانی که تحت تهویه‌ی مکانیکی هستند، به ترتیب روش داخل وریدی سپس گوارشی و درنهایت داخل تراشه‌ای در اولویت می‌باشند.  واژگان کلیدی: ان-استیل سیستئین، کمپلیانس دینامیک، تهویه مکانیکی، اندکس تنفس سطحی و سریع(RSBI)، موکولیتیک.

کلیدواژه‌ها