فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

  مقدمه:     هیپروپی یکی از عیوب انکساری شایع چشم می‌باشد و تمایل به اصلاح آن به روش جراحی رو به افزایش است. یکی از این روش‌های جراحی PRK می‌باشد که کارآیی آن برای درجات پایین هیپروپی تأیید شده است. لذا در این مطالعه بر آن شدیم که کارآیی PRK را برای درمان دوربینی بالای 3 دیوپتر، 4 ماه پس از عمل جراحی مورد بررسی قرار دهیم. روش‌ها: تعداد 30 چشم از 19 بیمار (66-18 سال) برای مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی به طور اتفاقی از مراجعین به یک کلینیک چشم   پزشکی      انتخاب شدند و تحت عمل جراحی PRK قرار گرفتند؛ سپس به صورت آینده‌نگر 4 ماه بعد حدت بینایی آنها ارزیابی و با قبل از عمل مقایسه گردید. همه بیماران توسط یک دستگاه به نام تکنولاس 217 مورد عمل قرار گرفتند. سپس داده‌های قبل و بعد از عمل در 2 فرم جمع‌آوری اطلاعات گردآوری شد و با استفاده از آزمون آماری paired-t در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: عیب انکساری یا SE (Spherical equivalent) بعد از عمل از 00/2 - تا 00/5 + متغیر بود. هیچکدام از موارد عیب انکساری‌شان به طور کامل اصلاح نشد. تصحیح در 30% بیماران به صورت بیشتر از حد (Overcorrection) و در 70% به صورت Undercorrection وجود داشت. در 6/46% SE در فاصله 00/1 ± دیوپتر قرار داشت. در 80% موارد SE در فاصله 00/2 ± دیوپتر قرار گرفت. میانگین بهترین دید اصلاح شده قبل از عمل 18/0 ± 8/0 و بعد از عمل نیز 18/0 ± 8/0 بوده است. میانگین بهترین دید اصلاح نشده قبل از عمل 1/0 ± 13/0 و بعد از عمل 25/0 ± 51/0 بوده است. میانگین عیب انکساری کروی قبل از عمل 06/2 ± 45/5 + و بعد از عمل 62/1 ± 00/1 + بوده است. میانگین عیب انکساری از نوع آستیگماتیسم، قبل از عمل 13/1 ± 42/1 - و بعد از عمل  55/0 ± 95/0 - بود. نتیجه‌گیری: بر اساس مطالعه حاضر عمل جراحی PRK برای هیپروپی با درجات متوسط یا بالا (بالاتر از 3 دیوپتر) قابلیت پیشگویی پایینی دارد و هرچه درجه هیپروپی بیشتر باشد میزان پایین بودن Predictability بیشتر است. واژگان کلیدی: دوربینی با درجه بالا، .Photorefractive Keratectomy