بررسی شیوع هپاتیت B، هپاتیت C و عوامل خطر اصلی در معتادان تزریقی HIV مثبت در شهر اصفهان
نویسندگان
1 متخصص بیماریهای عفونی، مرکز مشاورهی بیماریهای رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 متخصص بیماریهای عفونی، مرکز مدیریت بیماریهای معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار گروه و مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 کارشناس پژوهشی، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: عفونتهای توأم ویروسی از مشکلاتی است که زندگی فرد دچار اعتیاد تزریقی را به شدت به خطر میاندازد. در این زمینه، غربالگری این بیماران و شناخت عوامل خطر اصلی میتواند در کاهش انتشار این بیماریها و نیز کمک به بیماران مؤثر واقع گردد. روشها: در یک مطالعهی مقطعی ـ تحلیلی، 106 بیمار HIVمثبت، دارای سابقهی اعتیاد تزریقی مراجعه کننده به مرکز پزشکی نواب صفوی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، بین سالهای 1379 تا 1386 مورد ارزیابی قرار گرفتند. از بیماران آزمایش HBsAg و HCV-Ab به روش الیزا به عمل آمده، پرسشنامهی عوامل خطر تکمیل گردید. یافتهها: از 106 فردHIV مثبت دارای سابقهی اعتیاد تزریقی مورد بررسی، 2 نفر (8/1%) مبتلا به هپاتیت B، 80 نفر (5/75%) مبتلا به هپاتیت C و 10 نفر (4/9%) دارای عفونت توأم B و C بودند. سابقهی زندان با 27/18OR = و 001/0 P < و بیکاری با 8 OR = و 001/0 P < ریسک فاکتورهای اصلی مستقل برای اعتیاد تزریقی شناخته شدند. حال آن که وضعیت تأهل، میزان تحصیلات و سن ارتباطی با اعتیاد تزریقی نداشتند. نتیجهگیری: نتایح این مطالعه بیانگر میزان بالای عفونت با هپاتیت B، C و هپاتیت توأم در معتادان تزریقی HIV مثبت میباشد. از سوی دیگر مسؤولین کشور بایستی به عواملی چون بیکاری و بهداشت زندانها در شیوع اعتیاد تزریقی که خود زمینهی مشکلات بعدی است، توجه نمایند. واژگان کلیدی: HIV، هپاتیت B، هپاتیت C، عوامل خطر، اعتیاد تزریقی.