بررسی نحوۀ گسترش فیزیکی شهر ارومیه با استفاده از مدل های کمی
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه ارومیه
2 استادیار گروه شهرسازی دانشگاه ارومیه
3 کارشناس ارشد طراحی شهری، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
doi
10.22059/jhgr.2015.51278چکیده
رشد ناموزون، گسترش افقی و پراکندهرویی در شهرها، از جمله مسائل و موضوعهای مهم در سطح جهانی و شهرهای امروزی است که سبب تخریب و از بینرفتن باغها و زمینهای کشاورزی اطراف شهرها و تبعات منفی دیگری شده و اهمیت هدایت آگاهانه و کنترل گسترش شهرها را دوچندان کرده است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی چگونگی توسعة فیزیکی شهر ارومیه در چندین دهة اخیر است. بدینترتیب، مشخص میشود آیا این توسعه در راستای رسیدن به پایداری است یا گسترش این روند به ناپایداری هرچه بیشتر میانجامد.در این پژوهش، از روشهای مختلفی از جمله رویکرد تاریخی، توصیفی- تحلیلی و عملی به کمک مدل آنتروپی شانون و مدل هلدرن بهره گرفته شده است. نتایج نشان میدهد روند رشد و گسترش شهر ارومیه در سه دهة گذشته به ناپایداریها دامن زده و متناسب با نیازهای جمعیتی شهر نبوده است؛ بهطوریکه 9/69 درصد از رشد شهر، ناشی از افزایش جمعیت و 1/30 درصد آن ناشی از گسترش اسپرال و ناموزون شهری بوده است که فراتر از نیازهای جمعیتی است. این نبود تناسب سبب دستاندازی به زمینهای حاصلخیز کشاورزی اطراف شهر شده است. بدینترتیب، حراست از زمینهای حاصلخیز طبیعی و حفظ آن، اتخاذ رویکردهایی مناسب برای مقابله با این فرایند و حرکت بهسوی یکپارچگی و فشردگی شهری ضروری بهنظر میرسد.