فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه:عارضه‌ی پانکراتیت علاوه بر اعمال جراحی مجاری صفراوی، پانکراس و بافت‌های مجاور، به دنبال عمل جراحی اسکولیوزیس نیز مشاهده و شیوع آن 19-16% گزارش شده است. این پژوهش با هدف تعیین شیوع پانکراتیت به دنبال عمل اسکولیوز و عوامل خطر احتمالی بروز آن طراحی و انجام شده است.روش‌ها:در این پژوهش مقطعی تحلیلی، تمامی 50 بیمار مبتلا به اسکلیوزیس جراحی شده در دو بیمارستان تهران (از آذر ماه 1385 تا تیر ماه 1386) بررسی شدند. در همه‌ی بیماران، پیش از عمل و روز دوم پس از آن، آمیلاز و لییپاز سرم اندازه‌گیری ‌شد. اضافه بر این، علایم بالینی پانکراتیت، مدت زمان ناشتا بودن پس از عمل، مدت زمان بستری در بیمارستان، مدت زمان انجام عمل، اندازه‌ی اولیه‌ی انحنای ستون فقرات و اندازه‌ی اصلاح آن پس از عمل و اطلاعات دموگرافیک بیمار نیز جمع‌آوری گردید. درصورت افزایش سه برابر آنزیم‌های آمیلاز و لیپاز سرمی پانکراتیت تحت بالینی و یا بیوشیمیایی در نظر گرفته شد.یافته‌ها:بیست ‌و ‌هفت بیمار (54 درصد) در پی عمل جراحی اسکولیوزیس دچار پانکراتیت شدند. بین سن، جنس، نوع اسکولیوز، نوع عمل جراحی، تصحیح زاویه‌ی Cobb و مدت عمل جراحی با بروز پانکراتیت ارتباطی مشاهده نشد در حالی‌که بین حجم خون‌ریزی با بروز پانکراتیت ارتباط معنی‌دار بود (P < 0.05).نتیجه‌گیری:در پژوهش اخیر شیوع پانکراتیت بیشتر از پژوهش‌های پیشین بود (54 درصد) که می‌تواند به علت ایسکمی پانکراس باشد. همچنین، مبتلایان به پانکراتیت در مقایسه با افراد غیرمبتلا، در حین عمل خون‌ریزی بیشتری داشتند؛ به همین دلیل و نیز هیپوتانسیو آناستازی که برای حفظ فشارخون در حین عمل انجام می‌گیرد، این بیماران برای ابتلا به ایسکمی مستعد می‌شوند. این پژوهش نشان‌داد که بروز پانکراتیت می‌تواند به ‌عنوان عارضه‌ی عمل جراحی یک و یا دو مرحله‌ای اسکلیوز مطرح باشد و از آن جا که ممکن است بر روی بیمار اثرات قابل‌توجهی داشته باشد، مانیتورینگ بیمار پس از عمل جراحی برای آمیلاز و لیپاز و نیز علایم بالینی پانکراتیت باید برای همه‌ی بیماران با هرگونه علایم هشدار پانکراتیت بالینی انجام پذیرد.واژگان کلیدی:پانکراتیت، اسکولیوز