ارتباط مصرف لبنیات با سطح بیومارکرهای التهابی در زنان
نویسندگان
1 گروه تغذیه، دانشکدهی بهداشت و مرکز تحقیقات امنیت غذایی و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
2 گروه تغذیه، دانشکدهی بهداشت و مرکز تحقیقات امنیت غذایی و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
doi
چکیده
مقدمه: هر چند مطالعات اخیر ارتباط معکوسی را بین مصرف لبنیات با برخی اختلالات متابولیک گزارش کردهاند اما اطلاعات محدودی در مورد ارتباط مصرف لبنیات با سطح بیومارکرهای التهابی پلاسما وجود دارد. مطالعهی حاضر با هدف ارزیابی ارتباط بین مصرف لبنیات کم چرب و پرچرب با سطح بیومارکرهای التهابی پلاسما در زنان ساکن تهران صورت گرفت. روشها: در این مطالعهی مقطعی، 486 فرد 60-40 ساله از دبیران زن تهرانی به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای و به صورت تصادفی انتخاب شدند. دریافتهای غذایی افراد با استفاده از یک پرسشنامهی نیمه کمی بسامد خوراک برای یک سال ارزیابی گردید. وزن و قد طبق دستورالعملهای استاندارد اندازهگیری و نمایهی تودهی بدن محاسبه شد. نمونهی خون سیاهرگی پس از 14-12 ساعت ناشتا بودن، جهت اندازهگیری سطح بیومارکرهای التهابی پلاسما جمعآوری گردید. یافتهها: میانگین مصرف لبنیات کم چرب و پرچرب در افراد مورد مطالعه به ترتیب 23±85 و 29±101 گرم در روز بود. پس از تعدیل اثر سن، دور کمر، نمایهی تودهی بدنی و سایر متغیرهای مخدوش کننده، ارتباط معکوسی بین مصرف لبنیات کم چرب با سطح پلاسمایی CRP، IL-6 و sVCAM-1 مشاهده گردید. پس از تعدیل کردن اثر سایر متغیرهای تغذیهای، این ارتباط فقط در مورد sVCAM-1 معنیدار باقی ماند. مصرف لبنیات پرچرب، چه قبل و چه بعد از کنترل اثر تمام متغیرهای مخدوش کننده، با مقادیر لگاریتمی SAA و sVCAM-1 ارتباط معنیدار مثبتی داشت. نتیجهگیری: در این مطالعه، ارتباط مستقلی بین دریافت لبنیات با سطح بیومارکرهای التهابی پلاسما مشاهده شد. مطالعات آینده باید به شناسایی اجزای مؤثر موجود در لبنیات و مکانیسم عمل آنها بپردازند. واژگان کلیدی: لبنیات، التهاب، بیماریهای قلبی عروقی، زنان