میزان و عوامل مؤثر در بروز لیک ادراری به دنبال عمل پیوند کلیه
نویسندگان
1 استادیار، گروه جراحی توراکس، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
2 دانشیار، گروه اورولوژی، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
3 استادیار، گروه اورولوژی، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
4 استادیار، گروه داخلی، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
5 دانشیار، گروه جراحی توراکس، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
6 دستیار، گروه جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
7 دانشجوی پزشکی، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
doi
چکیده
مقدمه: تشخیص دقیق و درمان به موقع عوارض جراحی پس از پیوند کلیه از کارهای مهم دست اندرکاران درمان بیماران پیوند کلیه میباشد. در این مطالعه، لیک ادراری به عنوان یکی از عوارض شایع و مهم پیوند کلیه مورد بررسی قرار گرفت تا شاید بتوان میزان بروز آن را کاهش داد. روشها: این مطالعه بر روی 248 بیماری که از اولین پیوند کلیه در بیمارستان الزهرا (س) اصفهان (تیر ماه 1382) تا اسفند ماه 1385 تحت این عمل جراحی قرار گرفتهاند انجام شد. روش نمونهگیری به صورت سرشماری و با استفاده از پرسشنامه بود و دادههای آن به وسیلهی نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: از مجموع 248 بیمار مورد مطالعه، 12 مورد (8/4درصد) به لیک ادراری، 7 مورد (8/2 درصد) به انسداد ادراری و 7 مورد (8/2 درصد) به عفونت زخم دچار شده بودند. ارتباط آماری معنیداری بین میزان بروز لیک ادراری، انسداد و لیک ادراری و عفونت زخم وجود داشت ولی ارتباط بین میزان بروز لیک ادراری و بیماریهای زمینهای فرد گیرنده (دیابت، پرفشاری خون و بیماری ایسکمیک قلبی)، جنس و سن فرد دهنده و یا کاداور، کاداور یا دهندهی زنده، خویشاوند و غیر خویشاوند بودن فرد دهنده، میزان دوز کورتون مصرفی و مدت زمان بیهوشی معنیدار نبود. نتیجهگیری: بین میزان بروز لیک ادراری با میزان انسداد ادراری و میزان بروز عفونت زخم ارتباط معنیداری وجود دارد. به نظر میرسد که تکنیک جراحی (نه سایر فاکتورهای همراه) علت اصلی تعیینکنندهی میزان بروز لیک ادراری پس از عمل جراحی پیوند کلیه میباشد. واژگان کلیدی: فیستول ادراری، انسداد ادراری، عفونت زخم جراحی، عوامل تکنیکی