فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه:   کم‌کاری مادرزادی تیروئید با شیوع قابل توجه در کشور ما، در صورت عدم درمان یا تأخیر در آن، آثار نامطلوب و جبران‌ناپذیری برجا می‌گذارد. یکی از عوارض ماندگار این بیماری تأثیر بر شنوایی است؛ این پژوهش با هدف تعیین فراوانی کاهش شنوایی در کودکان مبتلا به کم‌کاری مادرزادی تیروئید در مقایسه با کودکان سالم انجام شد. روش‌ها: این مطالعه‌ی مورد-شاهدی در دو گروه کودک انجام شد؛ گروه مورد شامل 94 کودک مبتلا به کم‌کاری مادرزادی تیروئید با سن بیشتر از 4 ماه انتخاب شده به روش آسان و گروه شاهد شامل 450 نوزاد سالم غربالگری شده از نظر شنوایی در سال‌های قبل. ابتدا تست شنوایی سنجی OAE (Otto Acoustic Emission) در همه‌ی کودکان انجام شد. تست ABR Auditory Brain Stem Response)) نیز در صورت اختلال در تست اول، انجام می گردید و در صورت مختل بودن آن تشخیص کاهش شنوایی مطرح می‌شد. یافته‌ها: فراوانی کاهش شنوایی در گروه مورد 2/3% و در گروه شاهد 2/0% دیده شد که تفاوت معنی‌دار نبود. میانگین سن شروع درمان در کودکان مبتلا به کم‌کاری مادرزادی تیروئید با کاهش شنوایی 3/8±6/13 و در کودکان مبتلا به کم‌کاری مادرزادی تیروئید بدون کاهش شنوایی 05/8±4/16 روز بود که رابطه‌ای بین سن شروع درمان و کاهش شنوایی وجود نداشت. میانگین T4 و TSH در کودکان مبتلا به کم‌کاری مادرزادی تیروئید با کاهش شنوایی به ترتیب mg/dl 65/5±27/4 و MIU/l 30/80±70/133 و در کودکان مبتلا به کم‌کاری مادرزادی تیروئید بدون کاهش شنوایی mg/dl 81/3±37/6 و MIU/l 18/92±52/116 گزارش شد که تفاوت معنی‌داری نداشت. نتیجه‌گیری: فراوانی کاهش شنوایی در کودکان سالم با کودکان مبتلا به کم‌کاری مادرزادی تیروئید تفاوتی نداشت که این امر می‌تواند به علت تحت درمان بودن آنها، کمبود تعداد نمونه و یا کوتاه بودن زمان پیگیری باشد. بین سن شروع درمان و کاهش شنوایی و همچنین بین میانگین T4 و TSH اولیه کودکان مبتلا به کم‌کاری مادرزادی تیروئید و کاهش شنوایی تفاوتی وجود نداشت. واژگان کلیدی: کم‌کاری مادرزادی تیروئید، کاهش شنوایی، شنوایی‌سنجی