فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: استریوتاکتیک رادیوسرجری/رادیوتراپی یک روش تابش‌درمانی پیشرفته برای ضایعات غیر قابل دسترس داخل جمجمه‌ای از نظر جراحی است. دریک پروژه‌ی بزرگ، تمام تجهیزات اختصاصی این روش برای اولین بار در کشور ساخته شد. این مقاله به روش کار درمان استریوتاکتیک رادیوسرجری با شتاب دهنده‌ی خطی در ایران می‌پردازد. روش ها: درمان استریوتاکتیک رادیوسرجری شامل هشت مرحله می‌باشد که عبارتند از: ساخت قالب دندانی و ماسک ترموپلاستیک برای بیمار و اتصال سر به نگهدارنده؛ نصب مکان‌یاب روی نگهدارنده‌ی سر و تهیه تصاویر سی‌تی‌ اسکن از سر بیمار به همراه مکان‌یاب؛ طراحی درمان روی تصاویر سی‌تی اسکن؛ نصب دستگاه تثبیت‌کننده‌ی سر روی تخت شتاب‌دهنده و کولیماتورهای باریک‌ساز میدان تابشی روی سر دستگاه؛ انتقال بیمار بر روی تخت شتاب‌دهنده و اتصال به دستگاه تثبیت سر؛ جا به جا کردن سر بیمار برای انتقال هدف درمانی به مرکز تابش شتاب‌دهنده و انجام درمان. یافته ها: آزمون‌های اطمینان کیفی انجام شده بر روی مجموعه‌ی ساخته شده، نشانگر عدم دقت کلی 45/4 میلی‌متر می‌باشد که در حد قابل قبول بود. برای درمان تک ایزوسنتری با کولیماتورهای موجود می‌توان حداکثر هدفی به قطر 17 میلی‌متر را درمان کرد و برای هدف‌‌های بیضوی و یا هدف کروی بزرگ باید از قواعد طراحی درمان یا درمان با چند ایزوسنتز برای پوشش هدف استفاده کرد. نتیجه گیری: درمان استریوتاکتیک رادیوسرجری به دو لحاظ دارای اهمیت است: یکی از نظر دقت، به طوری که اندازه هدف‌های داخل مغزی از 40 میلی‌متر در قطر تجاوز نمی‌کند و بنابراین مکان‌یابی باید دقت بالایی داشته باشد؛ و دیگر این‌که در این روش مدرن رادیوتراپی دزی بین 10 تا 40 گری در یک جلسه‌ی درمانی داده می‌شود. پژوهشگران ایرانی با انجام این پروژه امکان راه‌اندازی روش‌های مدرن تابش درمانی با امکانات داخلی را تأیید کردند. واژگان کلیدی: استریوتاکتیک رادیوسرجری، شتاب‌دهنده، ایران، ضایعات غیر قابل جراحی