فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هرچند تغییر در سبک زندگی منجر به تغییر در اپیدمیولوژی هپاتیت A در کشورهای مختلف شده است، عدم وجود استراتژی خاص برای پیش‌گیری در برخورد با این عفونت، به علت عدم اطلاع از وضعیت موجود در جامعه‌، ما را بر آن داشت که به بررسی فراوانی این عفونت در استان اصفهان بپردازیم. روش ها: در یک مطالعه مقطعی-توصیفی با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای، 816 نفر از جمعیت بالای شش سال شهری و روستایی استان اصفهان به صورت تصادفی انتخاب شدند که پس از تکمیل پرسش‌نامه‌ای مشتمل بر اطلاعات دموگرافیک، نمونه‌ی سرم این افراد برای بررسی وجود آنتی‌بادی بر علیه هپاتیت A به روش الایزا مورد آزمایش قرار گرفت. سپس نتایج با استفاده از روش آماری مجذور کای و در سطح معنی دار آماری 05/0p< تحلیل شد. یافته ها: از مجموع 428 زن و 388 مرد شرکت‌کننده در این پژوهش، 09/8% از نظر آنتی‌بادی ضد هپاتیت A مثبت بودند. بیشترین میزان آلودگی (6/28%) در شهرستان برخوار و میمه مشاهده شد. اختلاف بین شیوع آنتی‌بادی ضد هپاتیت A در شهرستان‌های مختلف استان از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0p=). شیوع آنتی‌بادی ضد هپاتیت A به تفکیک عوامل دموگرافیک مورد بررسی قرار گرفت که تنها اختلاف آماری قابل مشاهده، بین افراد مجرد و متأهل بود که مجردها از شیوع بالاتری برخوردار بودند (006/0p=). نتیجه گیری: فراوانی عفونت هپاتیت A در استان اصفهان زیاد نیست که می‌تواند به دلیل برخورداری از وضعیت بهداشتی خوب و سیستم فاضلاب مناسب باشد. پیش‌گیری از این عفونت پس از تماس برای کودکان و نوجوانان ضروری بوده و برنامه واکسیناسیون بر علیه هپاتیت A باید مورد بررسی قرار گیرد. واژگان کلیدی: هپاتیت A، سرواپیدمیولوژی، استان اصفهان