اثرات سولفات منیزیم در ایجاد هیپوتانسیون کنترله در عمل جراحی ماستوئیدکتومی

doi
چکیده

مقدمه: در اعمال ریز جراحی گوش مانند ماستوئیدکتومی، کنترل خونریزی در محل توسط هیپوتانسیون کنترله، از اهمیت ویژه‌ای دارد. یکی از چالشهای مهم در این راستا، دستیابی آسان به میزان دلخواه افت فشار خون ضمن تداخل حداقل با داروهای بی‌هوشی و نیز آسیب کمتر به ارگانهای حیاتیست؛ این مطالعه برای بررسی اثرات سولفات منیزیم جهت هیپوتانسیون کنترله در جراحی ماستوییدکتومی طراحی شد. روش ها: در این کارآزمایی بالینی، 55 بیمار کاندید عمل جراحی ماستوئیدکتومی، با سن بین 15 تا 60 سال به طور تصادفی در دو گروه 28 نفری مورد، تجویز سولفات منیزیم‌ (mg/kg60 ظرف 15 دقیقه و سپس mg/kg/h10 تا سی دقیقه قبل از پایان عمل جراحی) و 27 نفری شاهد، تجویز دارونما (هم حجم از محلول ایزوتونیک) قرار گرفتند. روش و داروی بی‌هوشی دو گروه یکسان بود. میزان خونریزی حین عمل، طول عمل جراحی، رضایت‌‌مندی جراح، سطح سرمی یون منیزیم، زمان ریکاوری، مصرف داروهای بی‌هوشی و داروی نیتروگلیسیرین وریدی (نیتروگلیسیرین) در دو گروه اندازه‌گیری شد؛ جهت مقایسه میانگین هر یک از متغیرها از آزمون t مستقل و برای مقایسه سطح رضایت‌مندی جراح در دو گروه از آزمون آماری Mann-Whitney استفاده شد. یافته ها: میانگین و انحراف معیار حجم خونریزی حین عمل در گروه مورد 19/27±46/59 میلی‌لیتر و در گروه شاهد 41/31±57/93 میلی‌لیتر و سطح سرمی منیزیم پس از عمل جراحی meq/l 39/0±07/2 در گروه شاهد و meq/l 78/0±01/3 در گروه مورد بود؛ مصرف داروی هالوتان در گروه مورد MAC/h64/0±1/3 و در گروه شاهد 6 /0±45/3، داروی آتراکوریوم 08/14±89/45 میلی‌گرم در گروه مورد و 76/9±17/60 میلی‌گرم در گروه شاهد و داروی نیتروگلیسیرین در گروه مورد 69/56±71/101 میکروگرم و در گروه شاهد 45/450±14/1107 میکروگرم بود که به غیر از مصرف هالوتان، اختلاف بین دو گروه معنی‌‌دار بود (001/0P

کلیدواژه‌ها