تعیین مقاومت آنتی بیوتیکی استافیلوکوک طلایی اکتسابی از جامعه

doi
چکیده

مقدمه:مصرف بی‌ رویه وانکومایسین، به عنوان خط اول درمان عفونت های ناشی از این ارگانیسم،با افزایش ایجاد استافیلوکوک و انتروکوک های مقاوم به وانکومایسین به یک معضل مهم بهداشتی تبدیل شده است. هدف این مطالعه تعیین حساسیت استافیلوکوک های طلایی جدا شده از نمونه‌ های بالینی در خارج از بیمارستان با استفاده از روش E-Test در جهت تعیین روش درمانی مناسب اولیه و کاهش مصرف وانکومایسین بود. روش ها:در این مطالعه که به صورت مقطعی و آینده‌نگر در طی سال 1385 انجام گردید، تعداد 60 نمونه استافیلوکوک طلایی اکتسابی از جامعه  مورد بررسی قرار گرفت. MIC (Minimal Inhibitory Concentration) آنتی بیوتیک های مختلف بر روی ارگانیسم‌ها به روش E-Test مشخص گردید. کنترل کیفی به وسیله استافیلوکوک ATCC29213 انجام شد. یافته ها:تعداد بیماران مورد بررسی در این مطالعه 60 نفر، شامل 10 زن و50 مرد بود. نمونه‌های مورد بررسی 47% از خون، 30% از زخم پوستی، 7/11% از ‌آبسه تخلیه شده و 3/8% نیز ازمایع سینویال بوده‌اند. درصد حساسیت ارگانیسم‌ها بر اساس Break point مورد استفاده در CLSI M7A6  (مؤسسه استاندارد بالینی و آزمایشگاهی) نسبت به کو-آموکسی‌کلاو 6/88%، آمیکاسین 8/81%، جنتامایسین 3/79%، سفالوتین 1/82%، سیپروفلوکساسین 75%، کلیندامایسین 75%، اگزاسیلین 7/76%، ریفامپین 5/90% و وانکومایسین 8/77% بود. بیشترین مقاومت به اگزاسیلین (01/0P<)، کلیندامایسین (01/0P<) و آمینوگلیکوزیدها (05/0P<) دیده شد و مقاومت قطعی به وانکومایسین فقط در یک نمونه وجود داشت. نتیجه گیری:استافیلوکوک طلایی که روند مقاومت در آن رو به افزایش است، از شایع ترین عوامل عفونت بیمارستانی بوده، همچنان در بیماری‌های اکتسابی از جامعه حساسیت قابل قبول به سفالوتین، اگزاسیلین و دیگر داروهای خط اول درمانی دارد و استفاده تجربی از وانکومایسین در این بیماران ضرورت ندارد. واژگان کلیدی: استافیلوکوک طلایی، حساسیت، مقاومت، E-test، MIC.

کلیدواژه‌ها