فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سر و صدای زیاد شایع‌ترین علت کاهش شنوایی عصبی است؛ این بیماری درمان ندارد ولی با استفاده از روش‌های تشخیصی حساس‌تر جهت تشخیص زودرس، قابل پیش‌گیری است. در مطالعه‌ی حاضر، نقش ادیومتری با فرکانس‌های بالای توسعه ‌یافته (EHFA) در تشخیص زودتر این بیماری، مورد بررسی قرار گرفته است. روش ها: این مطالعه که از نوع هم گروهی گذشته نگر بود که در سال‌های 83-1382 در اصفهان انجام شد. گروه مورد 30 مرد کارگر شاغل در محیط پر سر و صدا با سن 50-20سال و ادیومتری‌های طبیعی بودند که سایر عوامل خطر کاهش شنوایی را نداشتند. گروه شاهد 30 مرد با محدوده‌ی سنی مشابه با ادیومتری طبیعی و فاقد عوامل خطر بودند که سابقه‌ی تماس با سر و صدا را نداشتند. افراد پس از گرفتن شرح حال و اتوسکوپی، با ادیومتری معمول و نیز EHFA بررسی شدند؛ تحلیل آماری یافته‌ها با آزمون‌های آماری t-test و paired t-test و آزمون‌های همبستگی (پیرسون و اسپیرمن) با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. یافته ها: اختلاف معنی‌داری بین گوش‌های راست و چپ هر گروه وجود نداشت. میانگین آستانه‌ی شنوایی گروه مورد در تمام فرکانس‌ها به طور معنی‌داری بالاتر از گروه شاهد بود و بیشترین اختلاف در فرکانس KHz 16 دیده شد. سن، تأثیر واضحی بر آستانه‌ی شنوایی هر دو گروه مورد و شاهد داشت. رابطه‌ی آستانه‌های شنوایی با سابقه‌ی کار گروه مورد، فقط در فرکانس‌های 16، 18 و 20کیلوهرتز معنی‌دار بود. نتیجه گیری: بالاتر بودن میانگین آستانه شنوایی در گروه مورد قابل پیش‌بینی بود؛ با توجه به طبیعی بودن ادیومتری معمولی این افراد، می‌توان از ادیومتری با فرکانس بالای توسعه یافته در تشخیص زودرس آسیب‌های صوتی استفاده کرد. واژگان کلیدی: کم شنوایی ناشی از سر و صدا، ادیومتری با فرکانس بالای توسعه یافته، ادیومتری معمول، آستانه‌های شنوایی