فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: دستگاه ادراری- تناسلی یکی از محل‌های شایع درگیری در سل خارج ریوی است. تظاهرات و علائم آزمایشگاهی و رادیولوژیک سل دستگاه ادراری- تناسلی (Genitourinary Tuberculosis یا GUTB) اغلب غیراختصاصی و تأخیری هستند. تست‌های موجود تشخیصی نیز از حساسیت پائینی برخوردار می‌باشند و یا زمان زیادی می‌برند. بر این مبنا مطالعه‌ی حاضر نقش تست (Polymerase chain reaction یا PCR) در تشخیص این بیماری را مورد بررسی قرار داده است روش ها: در یک مطالعه‌ی توصیفی، 33 نفر از بیماران با تشخیص قطعی سل دستگاه ادراری– تناسلی انتخاب شدند. اطلاعات دموگرافیک، علائم بالینی و آزمایشگاهی و یافته‌های رادیولوژیک بیماران جمع‌آوری شد. قبل از شروع درمان ضد سل نیز آزمایش PCR در سه نوبت روی نمونه‌ی ادرار بیماران انجام و ارزش تشخیصی آن با متدهای استاندارد رایج مقایسه شد. یافته ها: میانگین سنی بیماران 1/16±27/47 سال بود. شایع‌ترین تظاهر بیماری، علائم تحریکی ادراری در 5/51% بیماران و پس از آن درد پهلوها (2/27%)، هماچوری گروس (9%‌) و درد سوپراپوبیک (9%) بود. در آزمایش (urinalysis) UA، 75/8% از بیماران هماچوری و 6/60% پیوری داشتند. Intravenous urography (IVU) در 5/61% بیماران یافته‌های غیرطبیعی داشت که شایع‌ترین یافته‌ها اتساع سیستم پیلوکالیس (44%)، تنگی حالب و هیدرویورتر (37%) و دفرمیتی‌های کوچک و متعدد کالیس‌ها (25%) بود. در 16 بیمار نتیجه‌ی تست PCR مثبت شد (5/48%)؛ اما حساسیت تست در بیمارانی که IVU غیرطبیعی داشتند، بیشتر بود و به 5/62%‌ می‌رسید. نتیجه گیری: تست PCR برای جستجوی مایکوباکتریوم توبرکلوزیس در ادرار را باید به عنوان یک روش کمکی در تشخیص GUTB در کنار سایر روش‌های تشخیصی در نظر داشت؛ ولی به‌عنوان تنها روش تشخیصی توصیه نمی‌شود. واژگان کلیدی: سل، سل دستگاه ادراری- تناسلی، PCR، مایکوباکتریوم توبرکلوزیس