تشخیص ژن‌های کمی محتوای پروتئین و دمای ژلاتینی شدن دانه برنج در جمعیت رگه‌های نوترکیب عنبربو × سپیدرود

نویسندگان

1 دانشیار گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گنبد کاووس، گلستان

2 دانشجوی دکتری اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت

3 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت

4 کارشناس ارشد زراعت و دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات داشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان

doi
چکیده

    شناسایی مکان­های ژنومی کنترل‌کننده صفات پیچیده، با در اختیار قرار دادن اطلاعات ژنتیکی مفید، امروزه به‌عنوان مقدمه برنامه­های اصلاحی انتخاب به کمک نشانگر یک راهکار کاربردی در اصلاح صفات پیچیده محسوب می­گردد. در پژوهش حاضر از 96 لاین اینبرد نوترکیب حاصل از تلاقی ارقام عنبربو در سپیدرود به‌عنوان یک جمعیت مکان­یابی برای شناسایی QTLهای کنترل‌کننده دو صفت مهم مرتبط با کیفیت دانه شامل دمای ژلاتینی­شدن و میزان پروتئین استفاده شد. نقشه پیوستگی با 387 نشانگر تشکیل شد که شامل 263 نشانگر AFLP و 124 نشانگر SSR بود. نتایج حاصل از تجزیه مکان­یابی فاصله­ای مرکب در کل پنج QTL برای دو صفت شناسایی نمود. در بین دو QTL شناسایی شده برای دمای ژلاتینی­شدن، qGT-6در مجاورت ژن wxدر کروموزوم 6 ردیابی شد. با توجه به نقش آلل­های والد عنبربو در هر دو QTL در بالابردن دمای ژلاتینی­شدن، این QTLها می­توانند در بهبود این صفت بسیار کارآ باشند. برای پروتئین دانه نیز سه QTL شناسایی شد که با در نظر گرفتن اثر افزایشی مثبت qPR-1bو بیش از 13 درصد توجیه تغییرات فنوتیپی آن می­تواند پس از اشباع نقشه در آن ناحیه ژنومی و در صورت تأیید نتایج، در برنامه انتخاب به کمک نشانگر در نظر گرفته شود.