مطالعه تطبیقی آثار ید امانی مدیران شرکت های تجاری در پرتو نظریه منع تصاحب فرصت های متعلق به شرکت در حقوق ایران، انگلستان و آمریکا
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران
doi
10.48311/clr.2025.101692.0چکیده
یکی از مهمترین کارکردهای قواعد حاکمیت شرکتی در هر نظام حقوقی، تضمین بهرهمندی حداکثری سهامداران شرکت از اموال و فرصتهای پیش روی شرکت است. هدف این مقاله بررسی میزان همگرایی و واگرایی مقررات نظام حقوقی ایران با قواعد پذیرفتهشده در نظامهای حقوقی انگلستان و آمریکا در خصوص آثار و مقتضیات وظایف امانی مدیران و نظریه منع تصاحب فرصتهای متعلق به شرکت است که با روش تحلیلی-توصیفی و با شیوه تحقیق کتابخانهای در پی واکاوی این هدف برآمده است. در نظام حقوقی کشورهای توسعهیافتهای همچون انگلیس و آمریکا مدیران شرکتهای تجاری به عنوان امناء سهامداران و شرکت، متعهد به رعایت مراقبت و مهارت، وفاداری، حسن نیت، افشای اطلاعات و تلاش متعارف در راستای جلب منافع برای شرکت تحت مدیریت هستند. در حقوق ایران نیز میتوان از توجه به مبانی مرتبط با ید امانی، ماهیت رابطه مدیر با شرکت و مقررات موجود، قائل به امانیبودن ید مدیر شرکت نسبت به اموال و فرصتهای شرکت شده و ضمن قائل شدن به تکالیف موجود در نظامهای مورد مطالعه برای مدیران شرکت، ایشان را مسئول جبران زیانهای ناشی از تصاحب این فرصتها و استرداد منافع نامشروع مکتسبه دانست.