مبانی و آثار تعهد خریدار به قبض مبیع در حقوق ایران و کنوانسیون بیع بین المللی کالا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد شیراز)، ایران
2 استادیار گروه حقوق، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد شیراز)، ایران
3 استادیار گروه حقوق، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد شیراز)، ایران
doi
10.48311/clr.2025.101553.0چکیده
مقاله حاضر با رویکرد تحلیلی - توصیفی و مطالعه تطبیقی به بررسی تعهد خریدار به قبض مبیع در حقوق ایران و مقایسه آن با کنوانسیون بیع بینالمللی کالا می پردازد. بند 4 ماده ۳۶۲ قانون مدنی ایران بر الزام خریدار به پرداخت ثمن تأکید دارد، لکن تعهد به قبض مبیع را در هالهای از ابهام باقی گذاشته است؛ این در حالی است که کنوانسیون قبض مبیع را تعهد خریدار میداند و ضمانتاجراهای متنوعی در نظر گرفته است. نتایج نشان میدهد که در حقوق ایران هرچند تعهد به قبض مبیع صراحتاً بیان نشده است، اما با توجه به اصولی مانند اصل لزوم اجرای قرارداد، ملازمه تسلیم و تسلّم، وفای به عهد و نیز حکم عرف میتوان نتیجه گرفت که این تعهد بهطور ضمنی وجود دارد.
