ارزیابی سطح توسعۀ پایدار در محلههای باغشهر تاریخی میبد
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه یزد
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه یزد
doi
10.22059/jhgr.2015.51675چکیده
تغییر نظام اقتصادی- اجتماعی و زیست- کالبدی بهنفع شهرها، توسعة پایدار شهری را به پارادایمی مهم و مؤثر در ادارة امور شهرها تبدیل کرده است. دراینمیان، نابرابریهای بینمنطقهای و محلهای اهمیت ویژهای دارد. شهر میبد مانند گذشته، پررونق باقی مانده است. وجود قناتهای متعدد در نظم فضایی این شهر مؤثر بوده و بر شبکة شهری تأثیر گذاشته است. بررسی این عوامل، جایگاه مطالعههای توسعة پایدار شهری و مکانیابی درست و مؤثر خدمات شهری، زمینة مدیریت بهتر و ادارة آسانتر شهر و بهتبع آن رفاه و آسایش مردم را با توجه به اصول شهرسازی فراهم میکند. در این مقاله، توسعة پایدار محلهای در باغشهر میبد ارزیابی میشود. این پژوهش توصیفی- تحلیلی است که در آن از مدلهای آماری و نرمافزارهای رایانهای بهره گرفته شد. بررسیها نشان میدهد محلة امام جعفر صادق، پایدارترین محله و بافت قدیم محلة فیروزآباد ناپایدارترین محله است. شاخصهای پایداری اقتصادی، اجتماعی، زیستی و کالبدی در محلههای مختلف متفاوت است. برای رسیدن به جمعبندی، از مجموع این شاخصها بهصورت تلفیقی استفاده شد که بیانگر پایداری در محلههای جدید و نوساز شهر و ناپایداری در تعدادی از محلههای تاریخی و فرسوده و محلههایی است که بهتازگی به شهر الحاق شدهاند؛ بنابراین، دستیابی به توسعة پایدار در محلههای تاریخی، با سیاستهای بهسازی و نوسازی و اولویت تاریخیبودن آن و در محلههای الحاقی با سیاستهای توانمندسازی به سمت توسعة پایدار حرکت کرد.