بررسی اثر تیمار گرمائی و قارچکش بر کنترل آلودگی کشت درون شیشهای سوخ نرگس (Narcissus tazetta L.)
نویسندگان
1 جهاد دانشگاهی خراسان رضوی
2 دانشگاه فردوسی مشهد
3 جهاد دانشگاهی مشهد
doi
10.22067/jhorts4.v0i0.64767چکیده
موفقیت در تکنیک کشت بافت، به خصوص در رابطه با گیاهان سوخدار، به میزان کنترل آلودگی میکروبی در طی دوره کشت وابسته میباشد. اعمال تیمارهای مختلف نظیر تیمار گرمایی و کاربرد قارچکشهای مختلف میتواند به کنترل آلودگی میکروبی و به دنبال آن، افزایش درصد زندهمانی ریزنمونهها کمک نماید. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر تیمار گرمایی و کاربرد قارچکش بنومیل بر کاهش آلودگی کشت درون شیشهای گیاه نرگس، به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 2 عامل شامل غلظت قارچکش بنومیل در محیط کشت (یک و دو در هزار)، اعمال و یا عدم اعمال تیمار گرمایی (2 سطح) با 10 تکرار انجام شد. به منظور اعمال تیمار گرمایی از آب گرم 54 درجه سانتیگراد به مدت یک ساعت استفاده گردید. از محیط کشت پایه MS تکمیل شده با تنظیمکنندههای رشد BA (1 میلیگرم در لیتر) و NAA (2/0 میلیگرم در لیتر) برای کشت ریزنمونههای فلس جفتی استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد با وجود آنکه کمترین درصد آلودگی در شرایط اعمال تیمار گرمایی و کاربرد دو گرم در لیتر بنومیل حاصل شد، ولی با این حال بیشترین درصد قهوهای شدن ریزنمونهها نیز در این تیمار مشاهده شد که منجر به کاهش پتانسیل باززایی ریزنمونهها شد. لذا با در نظر گرفتن درصد قهوهای شدن، درصد باززایی و درصد آلودگی ریزنمونهها، عدم اعمال تیمار گرمایی و کاربرد محیط کشت حاوی یک گرم در لیتر قارچکش بنومیل جهت کشت ریزنمونههای فلس جفتی گیاه نرگس توصیه میگردد.