بررسی تطبیقی«آرمان‌شهر» در شعر ژاله اصفهانی و فدوی طوقان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه فردوسی مشهد

2 عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد

3 عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد

doi
چکیده

آرمان‌شهر دورنمایی است وسوسه‌انگیز از جهان آمال و آرزوها.جایی است که هیچ اثری از رنج و درد و بیماری در آن نیست و نمادی از یک واقعیت آرمانی و بدون کاستی است. در شعر معاصر، شاعران برای رهایی از دغدغه‌ها و دلتنگی‌های زمانه به ترسیم آرمان‌شهر در سروده‌های خود می‌پردازند. جستار حاضر با رویکردی تحلیلی-تطبیقی، پس از گذری کوتاه به زندگانی فدوی طوقان و ژاله اصفهانی، به بررسی خاستگاه پدیداری اندیشه‌ی آرمان‌شهر در شعر این دو بانوی شاعر می‌پردازد و وجوه اشتراک و تفاوت آن‌ها را مورد بررسی و تحلیل قرار می‌دهد. هدف از این پژوهش آشنایی بیشتر با اشعار این دو بانوی سراینده با تکیه بر اندیشه‌ی آرمان‌شهر است. از مهم‌ترین دستاوردهای این جستار، آن است که منشأ شکل‌گیری آرمان‌شهر در سروده‌های این دو شاعر، مشکلات سیاسی اقتصادی و سقوط آرمان‌های ملی و قومی است و آرمان‌شهر در شعر این دو بانوی شاعر در محورهایی چون بازگشت به دوران کودکی و خاطرات گذشته‌ی سرزمین، آسایش و آرامش مطلق و وطنِ آرمانی، نمود می‌یابد.