رابطه نوگرایی و نوسازی در عوامل جغرافیایی-فرهنگی بامدیریت سبک زندگی ساکنان شهرستان بیجار استان کردستان
نویسندگان
1 گروه جامعه شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه جامعه شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه جامعه شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2023.349620.3762چکیده
یکی از تاثیرهای نوسازی و نوگرایی، دگرگونی در تولید و بازتولید سبک زندگی است. جوانان در هر جامعه ای پیشگام استقبال از تغییرات فرهنگی هستند و بخشی از جامعه به شمار می آیند که استعداد گسست فرهنگی و عدم بازآفرینی شیوه های سنتی زندگی را از خود نشان می دهند.از این رو، تحقیق حاضر با هدف تاثیر نوگرایی و نوسازی بر سبک زندگی والدین و فرزندان در استان کردستان به انجام رسیده است. در این پژوهش از نظریه های لرنر، مک کله لند، اسمیت و اینکلس، شارما و ترنر استفاده شده است. روش تحقیق علی-مقایسه ای است. جامعه آماری شامل والدین و فرزندان بیجاری است،(فرزندانی که با والدین خود زندگی می کنند) که البته والدین در بازه سنی 40 تا 60 سال و فرزندان در بازه سنی 15 تا 30 سال مورد مطالعه قرار گرفته اند. برای انتخاب نمونههای مورد مطالعه از روش نمونهگیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای استفاده گردید. تعداد نمونه ها معادل ۷۶۸ نفر برآورد گردید.از پرسشنامه محقق ساخته داده ها گردآوری شد. روایی و پایایی ابزار اندازه گیری مورد تایید قرار گرفت. با استفاده از نرم افزار spss و آزمون تجزیه واریانس دو طرفه داده ها آزمون شد. نتایج نشان داد، ابعاد همدلی، میل و نیاز به پیشرفت، رسانه های جمعی، جهت گیری تساوی گرایانه، استقلال طلبانه، و علمی بر مدیریت سبک زندگی والدین و فرزندان در استان کردستان تاثیر گذار بوده است.